ေလာင္ကစားလုပ္ရင္း ဘ၀ပ်က္သြားလို႔ ယၾတာေပးပါ။

သို႔.....

ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္..

ကြ်န္ေတာ္ ႐ိုေသေလးစားစြာ စာေရးလိုက္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေလာင္းကစားသမားတစ္ဦးပါ။ ႏွလံုးေရာ သံုးလံုးေရာ ေဘာလံုးပြဲေရာ အကုန္လုပ္ပါတယ္။ မႏွစ္က ေတာ္ေတာ္ေလး ရလိုက္ပါတယ္။ ဒီႏွစ္မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆံုး႐ႈံးသြားပါတယ္။ ကံၾကမၼာတစ္ဖက္ေစာင္းၿပီး ဘ၀ပါ ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလုပ္ငန္းကို ရပ္ပစ္လိုက္လို႔ မရဘူးဆရာ။ ဒါေၾကာင့္ မျဖစ္မေန ဆက္လုပ္ေနရဦးမယ္။ အဲဒီေတာ့ ဆရာရယ္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီလုပ္ငန္းကို ဆက္လုပ္ရင္ ေအာင္ျမင္မလား မေအာင္ျမင္ဘူးလား တြက္ၾကည့္ေပးဖို႔ ရယ္ ေတာင္းသင့္မေတာင္းသင့္ေတာ့ မသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ဆံုး႐ႈံးထားတဲ့ ေငြေတြ ျပန္၀င္လာေစမယ့္ ယၾတာ ရယ္ ညြန္ျပေပးဖို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးပါ။ နားလည္ေပးပါဆရာ။ အဆင္ေျပေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဗဒင္ေမးဖို႔ လံုး၀ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ပါဘူး။ အခု ဘာဆက္လုပ္ရမယ္မွန္း မသိလို႔ ေကာက္႐ိုးတစ္မွ်င္ အေနနဲ႔ ဆရာ့ကို ဖမ္းဆုပ္လိုက္တာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က ေသာၾကာသား အသက္ ၃၆-ႏွစ္ပါဆရာ။

ေလးစားခင္မင္အားကိုးစြာျဖင့္
ဟန္ထြန္း-ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီး

ကြ်န္ေတာ္ သူ႔ရဲ့ သက္ေရာက္ ကံၾကမၼာကို တြက္စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဂၤါသက္ေရာက္၊ တနလၤာနံေတြ အရမ္း နိမ့္ေနတယ္။ ေသာၾကာသားက ျပမိေနတယ္။ ေျပာရမွာ စိတ္မေကာင္းေပမယ့္ ေလာင္းကစား ျဖတ္လမ္းစီးပြားေရး မေကာင္းေၾကာင္း စာျပန္ေပးလိုက္တယ္။ အဂၤါသက္ေရာက္ ရဲ့ အေျခအေနေလးကို ေအာက္ပါအတိုင္း စာျပန္ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူေျပာသလို မျဖစ္မေန ဆက္လုပ္ေနရမယ္ဆိုေတာ့ ဆံုး႐ံႈးထား ေသာ ေငြမ်ားျပန္ရေစမယ့္ ေအာက္ဖာ္ျပပါ ယၾတာကိုလည္း ယံုယံုၾကည္ၾကည္ အၿမဲတမ္းလုပ္ဖို႔ တုိက္တြန္း ေပးလိုက္တယ္။ ေလာင္းကစားသမားတစ္ဦးကို ယၾတာေပးသင့္လား မေပးသင့္ဘူးလားဆိုတာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္း မသိပါဘူး။ သူေတာင္းတဲ့အတြက္ ဒီယၾတာကို ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ ျဖစ္ ေလာဘကို ထိမ္းသိမ္းရင္း အဆင္ေျပပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ကိုဟန္ထြန္းေရ.......

ကိုဟန္ထြန္းရဲ့ အဂၤါသက္ေရာက္ကံၾကမၼာ

  • * လုပ္သမွ် အပ်က္အစီးမ်ားမည္
  • * စီးပြား ပ်က္ေတာ့မလိုလိုနွင့္ တက္တက္ေျပာင္သြားတတ္သည္။
  • * သင့္ထက္ ျမင့္သူ နိမ့္သူ နွစ္ဦးစလံုးက ဒုကၡေပးမည္။
  • * လက္ရွိ အလုပ္ေနရာက ေျပာင္းေရြ႕ လိုစိတ္ေပၚမည္။ေျပာင္းက ပိုဆိုးသြားမည္။
  • * အစာ အဆိပ္ ျဖစ္တတ္သည္။
  • * အမႈ႕ မျဖစ္ေအာင္ေနပါ။ ျဖစ္က ၾကာမည္။ ေငြျဖင့္လိုက္က ႐ႈံးမည္။
  • * မည္သည့္ ပစၥည္းမွ မငွားပါႏွင့္ ။ဆံုးတတ္သည္။
  • * လူမ်ိဳးျခား၊ ဘာသာျခား မစမည္။
  • * အေဖာ္ခရီး ထြက္ရတတ္သည္။
  • * သြားနာျဖင္း၊ သြားကိုက္ျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။
  • * အိမ္ေထာင္ဖက္ က်န္းမာေရး ညံ့တတ္သည္။
  • * ပညာေရးႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာကိစၥမ်ား ေအာင္ျမင္မည္။
  • * မေမွ်ာ္လင့္ပဲ မိတ္ေကာင္း ေဆြေကာင္းေတြ႕ရတတ္သည္။
  • * ေျမ၀င္တတ္သည္။
  • * ေရႊ၀င္ျခင္း၊ ရွင္သီ၀လိ၀င္ျခင္း၊ ဘုရားစသည္ ၀င္ျခင္း ျဖစ္မည္။
  • * ေရတြင္း ၊ ေရကန္ တူးရျခင္း ျဖစ္မည္။
  • * မိမိ ေအာက္လက္ငယ္သားမ်ား ထြက္ေျပးသြားတတ္သည္။
  • * အဂၤါ ခ်ိဳ႕ယြင္းသူ ၊ စကားထစ္သူ အိမ္သို႔ ေရာက္လာတတ္သည္။
  • * ေငြ ေပ်ာက္ျခင္း ၊ အေၾကြးတင္ျခင္း။ ေျခေထာက္နာျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။
  • * အလွဴ မဂၤလာရက္ေရႊ႕ရတတ္သည္။
  • * အေက်ာ မေကာင္းျခင္း ျဖစ္တတ္သည္။
  • * အထက္ လူႀကီးေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ရျခင္းမ်ား ျဖစ္တတ္သည္။
  • * အိမ္ေထာင္ေရး ကံဇာတာညံတတ္သည္။
ဒါကေတာ့ ဆံုး႐ံႈးေနေသာ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ျပန္၀င္ေစေသာယၾတာ

သင္သည္ အလုပ္ကို ႀကိဳးစား၍ လုပ္ကိုင္၏။ သို႔ရာတြင္ သင္၏ အလုပ္သည္ ေအာင္ျမင္မွဳ႕မရွိပဲ ဆံုး႐ႈံးမွဳ႕ မ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ေနရ၏။ သင္၏ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းသည္ ဦးေမာ့မလာပဲ နစ္ျမဳတ္ေန၏။ အလြယ္ေျပာရပါမူ သင္သည္ ေလွာ္ရင္းနစ္ေန၏။ ထိုအခါ မ်ိဳးတြင္ သင္၏အသက္ကို (၄)ႏွင့္ေျမွာက္ပါ။ ရေသာ အေရအတြက္ကို မုန္႔လံုးေရေပၚ လုပ္ပါ။ ထိုအထဲမွ မုန္႔လံုးေရေပၚ (၁၀)လံုးကို နံနက္(၁၀)နာရီ တိတိတြင္ အိမ္ဘုရားတြင္ လွဴပါ။

သင္၏အသက္ကို (၇) ျဖင့္စားပါ...

(၁)-ၾကြင္းလွ်င္.............တနဂၤေႏြေန႔တြင္ျပဳလုပ္ပါ။
(၂)-ၾကြင္းလွ်င္............တနလၤာေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ပါ။
(၃)-ၾကြင္းလွ်င္............အဂၤါေန႔တြင္ျပဳလုပ္ပါ။
(၄)-ၾကြင္းလွ်င္............ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ပါ။
(၅)-ၾကြင္းလွ်င္............ၾကာသပေတးေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ပါ။
(၆)-ၾကြင္းလွ်င္............ေသာၾကာေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ပါ။
အၾကြင္းမရွိပဲ ျပတ္သြားလွ်င္ စေနေန႔တြင္ ျပဳလုပ္ပါ။

(၁၀)-လံုးတိတိကို ျမတ္စြာဘုရားအား ကပ္လွဴၿပီးလွ်င္ ပိုေသာမုန္႔လံုးမ်ားကို အိမ္နီးနားခ်င္းမ်ားအား ေ၀လိုက္ပါ။ ဤယၾတာသည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္တြင္ အသံုးျပဳခဲ့ေသာ ေရွးယၾတာျဖစ္ပါသည္။ ထိုယၾတာ လုပ္ၿပီးသည္ႏွင့္ နစ္ၿမဳတ္ေနေသာ သင္၏ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းသည္ ဦးေမာ့လာေပလိမ့္မည္။ အလြန္ ထူးျခားေသာ ယၾတာျဖစ္သည္။ စီးပြားေရး ေလွာ္ရင္း နစ္ေနသူမ်ား ျပဳလုပ္သင့္ပါသည္။


အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အေၾကြးေက်ေစေသာအေဆာင္

(မူရင္း-အဘမင္းသိခၤ)
ေၾကြးထူတဲ့ လူေတြကို အဲဒီ အေဆာင္ေတြ ေပးလိုက္တာ မနည္း ေတာ့ဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလး တန္ခိုး ျပတယ္ေဟ့။ ငါလုပ္ေပးတုန္းက ဒစၥကိုေရႊ ေတာင္ မေပၚ ေသးဘူးကြ။ စီးကရက္ ဗူးထဲပါတဲ့ ေရႊေရာင္ စကၠဴနဲ႔ လုပ္ေပးခဲ့တာ။

ယံုယံုၾကည္ၾကည္နဲ႔ ေတာ့ လုပ္ကြာ။ မနက္ေစာေစာထၿပီး ႏြားႏို႔ထမင္းခ်က္ၿပီး ေဒ၀ီ မယ္ေတာ္ေတြကို လွဴကြာ။ အဲဒီ ယျႏၱေလးကိုင္ၿပီး ဆုေတာင္းတယ္ကြာ။ ေၾကြးထူလို႔ ရင္ပူေနရတဲ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ထူးထူးဆန္းဆန္း ေၾကြးေတြ ေက်သြားတာကို ေတြ႕ရတယ္ကြာ။ မယံုရင္ေတာ့ မင္းကိုယ္တိုင္ စမ္းၾကည့္။

ဟုေျပာလိုက္ရာ ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးက "စမ္းဆို မနက္ျဖန္ မနက္ကစၿပီး စမ္းရမွာပဲ ဆရာေရ" ဟု ေျပာဆိုကာ ကြ်ႏ္ုပ္အနီးမွ ထြက္သြားေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္မွာလည္း ေမာင္ေမာင္ျမင့္ေအးသို႔ ယခုလအတြင္း ေပးရန္ စာမူအေၾကြး ေက်သြားေသာေၾကာင့္ ရင္၌ ေပါ့၍ သြားေလေတာ့၏။

ထိုအတူ ေၾကြးထူေနေသာ လူအေပါင္းတို႔အား ေၾကြးမ်ားေက်၍ ၎တို႔၏စိတ္သည္ စမ္းေရလိုစီး၍ မိုးတိမ္လို လြင့္ေမွ်ာကာ ေပါ့ပါး လြတ္လတ္ၾကပါေစသတည္းဟု ဆုေတာင္းမိေလေတာ့၏။

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ေငြေၾကးအေရးတႀကီးလိုအပ္ေနခဲ့မယ္ဆိုရင္

တစ္ေန႔မွာ ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္း အတြင္းသို႔ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ (၃၅)ႏွစ္ခန္႔ ရွိေသာ ကိုေသာင္းေဌးဆိုသူသည္ ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ၎ကိုေသာင္းေဌးသည္ ေလာင္းကစားသမားတစ္ဦး ျဖစ္၍ ခ်ဲ ေဘာလံုးပြဲစသည္တို႔ျဖင့္ စီးပြားရွာေနေသာ သူတစ္ဥိးလည္း ျဖစ္ေလ၏။ သူသည္ မြန္ျပည္နယ္ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္ ဇာတိျဖစ္ကာ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ လြန္ခဲ့ေသာ (၁၅)ႏွစ္ခန္႔ကပင္ ေရာက္ရွိေနျခင္း ျဖစ္ေလ၏။

ကြ်ႏ္ုပ္ ထိုင္းႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ပိုင္း မၾကာမီပင္ ထိုသူႏွင့္ ရင္းႏွီးခင္မင္ခဲ့ရျခင္းပင္ ျဖစ္၏။ ထိုသူသည္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္၏။ မည္သည့္ အခက္အခဲကိုပင္ ႀကံဳႀကံဳ ၿပံဳးေပ်ာ္ရႊင္လန္းစြာ ေျဖရွင္းေလ့ရွိ၏။ စကားေျပာ ခ်ိဳသာ၏။ သူ၏ အေကာင္းဆံုး အရည္အခ်င္းမွာ လူေပါင္းသူေပါင္း ဆန္႔ျခင္းပင္ျဖစ္ေလ၏။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ ဆူႀကံဳနိမ့္ျမင့္မေရြး ေပါင္းသင္းတတ္၏။ သူတစ္ပါးတို႔အားလည္း လြန္စြာ ကူညီတတ္သူ ျဖစ္ေလရာ သူသည္ သူ၏ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ လြန္စြာ လူခ်စ္လူခင္မ်ားသူလည္း ျဖစ္ေလ၏။

သူ၏ ဘ၀သည္ မ်က္လွည့္ဆန္၏။ တစ္ခါတေလ သူ၏ လုပ္ငန္းမ်ား အဆင္ေျပေနေသာ အခါတြင္ သူသည္ သူေ႒းတစ္ဦး ျဖစ္ေန၏။ သူ၏ အလုပ္မ်ား အဆင္မေျပျဖစ္ေနေသာ အခါတြင္ သူ႕တြင္ သံုးစရာ ပိုက္ဆံ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္ တစ္ေလမွေတာင္ မူးလို႔ ႐ႈဴစရာမရွိ ျဖစ္ေန၏။ ေငြေၾကး ဆင္းရဲေနျပန္၏။ သူ၏ ဘ၀သည္ အတက္အက်ျမန္၏။ တစ္ခါတေလ တစ္လအတြင္း ဆင္းရဲလိုက္ ခ်မ္းသာလိုက္ပင္ ျဖစ္ေန၏။

သို႔ေသာ္ ထိုဆင္းရဲျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းသည္ သူ႔အတြက္ သိပ္မထူးျခားသကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္၏။ ဆင္းရဲေနစဥ္ အခ်ိန္ကာလတြင္လည္း သူသည္ ခပ္ၿပံဳးၿပံဳး ပင္ျဖစ္၍ အရမ္းႀကီးအဆင္ေျပေနေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္လည္း သူ႕ကို ျမင္ရသည္မွာ ေအးေအးေဆးေဆးပင္ ျဖစ္ေလေတာ့၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႕ကို ေတြ႕ျမင္ရသည္မွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပေဟဠိဆန္လွေလ၏။ သူ၏ စိတ္သည္ ေလာကဓံတရားရွစ္ပါးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရေသာ အခါမ်ားတြင္ သိပ္ၿပီးေတာ့ ထူးထူးေထြေထြ မတုန္လႈပ္သကဲ့သို႔ ရွိေလရာ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုသူ၏ စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးကို က်ိတ္၍ သေဘာက်မိ ေလေတာ့၏။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ စိတ္ဓာတ္မ်ားသည္ ခိုင္မာမႈ႔ မရွိၾကေပ။ ေကာင္းမြန္ေသာ ေလာကဓံတရား မ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္တတ္ၾက၍ မေကာင္းေသာ ေလာကဓံတရားမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳရပါက တုန္လႈပ္တတ္ၾကေလ၏။ စိတ္ဓာတ္ခုိင္မာ လြန္းလွပါသည္ဆိုေသာ သူမ်ားပင္လွ်င္ အမွန္တကယ္ ေလာက္ဓံတရားမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရပါက တုန္လႈပ္မိတတ္၏။ တစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးေဆးေဆး ေနရေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ မသိသာလွေပမယ့္ အေျခအေန အခ်ိန္အခါတစ္ခု ႀကံဳေတြ႕ရပါက ထင္ထင္ရွားရွား သိသာလာေလေတာ့၏။

လြန္ခဲ့ေသာ (၁၀)ႏွစ္ခန္႔က ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ကြ်ႏ္ုပ္ ေတာ္ေတာ္ပင္ အထင္ႀကီးခဲ့ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္က ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အဘဆရာႀကီး မင္းသိခၤ၏ မရမ္းတလင္း အယူေတာ္မဂၤလာၿခံတြင္ ေနခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ပင္ျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက ကြ်န္ုပ္တို႔သည္ စားဖို႔လည္း မပူရ ၊ ေနထိုင္ဖို႔လည္း မပူရ၊ ဘာအတြက္မွ မပူပင္ရပဲ အဘ၏ အလုပ္မ်ားကို ၀ိုင္း၀န္း၍ လုပ္ကိုင္ေနရင္း တစ္ဘက္မွလည္း ေဗဒင္လကၡဏာ ပညာရပ္မ်ားကို သင္ယူေနရေသာ အခ်ိန္ကာလျဖစ္၏။

ထိုအခ်ိန္တုန္းက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔သည္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားကို အဓိ႒ာန္၀င္ခဲ့ရ၏။ စိတ္ႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ က်င့္စဥ္မ်ားကို က်င့္ခဲ့ရေသာ အခ်ိန္လည္း ျဖစ္၏။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၏ စိတ္ဓာတ္သည္ ပကတိ ေအးခ်မ္းေန၏။ ဗလာျဖစ္ေန၏။ ေပါ့ပါးေန၏။ လြတ္လတ္ေန၏။ ပူပင္ေသာက ကင္းေ၀းေနေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ငါ၏ စိတ္ဓာတ္သည္ကား ပကတိ တည္ၾကည္ေနတယ္။ စိတ္ဓာတ္ခိုင္မာေနတယ္။ ဘယ္အရာေၾကာင့္မွ် ငါ၏ စိတ္ဓာတ္တို႔သည္ မယိင္းမယိုင္ ေက်ာက္စာတိုင္ကဲ့သို႔ ခိုင္မာေနတယ္ဟု မိမိကိုယ္မိမိ အထင္ႀကီးေနခဲ့၏။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ အင္းစိန္ရြာမမွ အသက္သံုးဆယ္ခန္႔ ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ လူငယ္သဘာ၀ ေမတၱာမွ်ခဲ့ေလ၏။ တစ္ေန႔တြင္ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ အလည္အပတ္ေခၚသြား ခဲ့ေလ၏။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔သို႔ ေရာက္ေသာအခါတြင္ သူမသည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား အရင္ဆံုး ဘုရားအား လိုက္ပို႔ေပး၏။ ဘုရားသို႔ ေရာက္ေသာ အခိုက္အတန္႔တြင္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္သည္ ၾကည္လင္ေန၏။ ထို႔ေနာက္ ဘုရားမွ ဆင္းကာ ေန႔လည္ (၁)နာရီေလာက္တြင္ ရန္ကုန္ ေနျပည္ေတာ္႐ုပ္ရွင္႐ံုသို႔ ႐ုပ္ရွင္လိုက္ျပေလ၏။ အထူးတန္းမွ လက္မွတ္၀ယ္ကာ ၾကည့္၏။

႐ုပ္ရွင္႐ံုထဲသို႔ ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပင္ တည္ၿငိမ္လွပါသည္ဟု ထင္မွတ္ထားေသာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္ဓာတ္မ်ာားသည္ စတင္၍ ယိမ္းယိုင္လာေလေတာ့၏။ မိန္းကေလးတစ္ဦးႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ ထိုင္ေနရျခင္း၊ ထိုမိန္းကေလး၏ ကိုယ္မွ သင္းျပန္႔ေသာ ရနံ႔ကို ႐ွဴ႐ိႈက္ေနရျခင္း ။ ပတ္၀န္းက်င္မွ ေမွာင္မႈိက္ေနျခင္း၊ မိမိၾကည့္ေနေသာ အဂၤလိပ္ဇာတ္လမ္းမ်ားမွ ဇာတ္၀န္းခန္းတစ္ခ်ိဳ႕မွ မင္းသားႏွင့္ မင္းသမီးႏွစ္ဦး အနမ္း စသည္တို႔သည္ ကြ်န္ုပ္၏ ခိုင္မာသည္ဟု ထင္ထားေသာ ကြ်ႏ္ုပ္၏စိတ္ဓာတ္ တည္းဟူေသာ ကမ္းပါးအား တဘုန္းဘုန္း ႐ိုက္ခတ္ေနေသာ ပင္လယ္ေရလွ္ိဳင္းမ်ားကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနေလေတာ့၏။

ဒါေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ေျပာခ်င္တာက ကြ်န္ေတာ္တို႔က အိမ္မွာထိုင္ေနရင္း စိတ္ဓာတ္ခို္င္မာေနလို႔ မရပါဘူး။ အမွန္တကယ္ ေလာကဓံတရားမ်ားႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ရပါမွ မိမိရဲ့ စိတ္ဓာတ္ ဘယ္ေလာက္ခိုင္မာတယ္ဆိုတာကို ေလ့လာၾကည့္လို႔ရပါမယ္။ ေဒါသထြက္စရာေတြနဲ႔ ႀကံဳေပမယ့္ ေဒါသမထြက္တာ၊ စိတ္ေအးခ်မ္းတာ၊ လိုခ်င္ေလာဘ တက္စရာေတြနဲ႔ ထိပ္တိုက္ ႀကံဳေတြ႕ေနရေပမယ့္ မတုန္လႈပ္တာ၊ ကိေလသာတဏွာ ရမၼက္ေတြ ျဖစ္တည္ ပြားမ်ားေစမယ့္ အဆင္း႐ူပါ႐ံု အထိအေတြ႕ေတြနဲ႔ ထိပ္တုိက္ ႀကံဳေတြ႕ေနရေပမယ့္ ကိုယ့္စိတ္က မယိင္းမယိုင္၇ွိတာ ၊ ေၾကာက္စရာလန္႔စရာေတြကို လတ္တေလာ ေတြ႕လိုက္ရေပမယ့္ ကိုယ္ရဲ့ စိတ္က ခိုင္မာေနတာ အဲဒါကမွ အမွန္တကယ္ ခိုင္မာတယ္လို႔ ေခၚတာ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီေန႔က ေနာက္ပိုင္း မိမိရဲ့စိတ္ကို တည္ၾကည္ပါတယ္၊ ခိုင္မာပါတယ္လို႔ မိမိကိုယ္မိမိ လံုး၀ အထင္မႀကီးေတာ့ပါဘူး။

အခု ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီကိုေသာင္းေဌးဆိုသူကိုေတာ့ အေတာ္ေလး သေဘာက်သား။ စိတ္ေအးတယ္။ သိပ္ၿပီး တုန္တုန္လႈပ္လႈပ္ႀကီး မဟုတ္ဘူး။ အရာရာကို ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာနဲ႔ ေက်ာ္ျဖတ္သြားတယ္။ ဒီေန႔လည္း ကိုေသာင္းေဌးဆိုတဲ့လူ ကြ်န္ေတာ့္ အခန္းထဲကို ေရာက္လာျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ျမင္ရတာလည္း ေအးေဆးပါပဲ။ သူက ကြ်န္ေတာ့္ကို ေအးေဆးစြာ ေျပာျပ ၿပီး အကူအညီေတာင္းတယ္။

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္ ဒီတစ္ပတ္ ေတာ္ေတာ္ေလးထိသြားတယ္။ အိမ္ေတြေရာ ၊ ၿခံေတြေရာ ကားေရာ ။ ထိုးအပ္လိုက္ရတယ္။ ရိွတာေလးေတြလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပါသြားတယ္ေပါ့ဆရာ။ ဒါေတာင္ နည္းနည္းေလး က်န္ေနေသးတယ္ ဆိုပါေတာ့။ အဲဒါေလးေတြကိုလည္း ေျဖရွင္းေပးခ်င္တယ္။ နာမည္ေတာ့ မပ်က္ခ်င္ပါဘူးဆရာ။ ဒါေၾကာင့္ ေငြနည္းနည္းေလာက္၇ွာခ်င္ပါတယ္။ အဲဒါကို ရွာလို႔ရေအာင္ေတာ့ ယၾတာ လုပ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ေဘာ္ဒါေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ဒီတစ္ပါတ္ထိၾကေတာ့ အခ်င္းခ်င္း ျပန္ယူလို႔ မရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ပါဟု ေအးေဆးစြာပင္ ေျပာျပေလေတာ့၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေအာက္ဖာ္ျပပါ ယၾတာကို ကိုေသာင္းေဌးအား ေပးအပ္လိုက္ေလ၏။ ထိုယၾတာမွာ ေငြေၾကးအခက္အခဲႀကံဳေတြ႕ေနရ၍ ေငြကို အပူတျပင္းရွာေဖြေနသူမ်ား ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။

ဘိန္းမုန္႔တစ္ခ်ပ္ကို လမ္းေဘးတြင္ခ်ပါ။ ရွာလကာရည္ႏွင့္ ဘန္းမုန္႔ေပၚကို ေလာာင္းခ်ရင္း မိမိ၇ွာေဖြေနေသာ ေငြေၾကးမ်ား အျမန္ဆံုးရရွိဖို႔ ဆုေတာင္းပါ။

အဆင္ေျပသြားလား၊ အဆင္မေျပသြားဘူးလားေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မသိရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ငါးလ ေလာက္ၾကေတာ့ အဲဒီ ကိုေသာင္းေဌးဆိုတဲ့လူ ကိုယ္ပိုင္ကားႀကီး ေမာင္းၿပီး စီးကရက္ကို လက္ၾကားညွပ္ကာ တစ္ဘက္မွလည္း ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္ လက္ေဆာင္မ်ားကို စြဲကိုင္ကာျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ျပန္လည္ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေျပာတာပါဗ်ာ။ ဒီတစ္ခါ လာတာလည္း အဲဒီ ကိုေသာင္းေဌးဆိုတဲ့လူ တကယ့္ကို ေအးေအးေဆးေလးပါပဲ....

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ေၾကြးယူၿပံဳးၿပံဳး-ေတာင္းလွ်င္မုန္းဆိုသူမ်ားအတြက္...

သူ႕နာမည္က- ေဒၚ၀င္းရီတဲ့။ သူမ၏ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀မႈ႔နဲ႔ အဆင့္အတန္းေၾကာင့္သာ ေဒၚလို႔ တပ္ေခၚရတာ။ အသက္က အခုမွ (၃၂) ေက်ာ္ေက်ာ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အိမ္ေထာင္မရွိေသးဘူး။ အပ်ိဳႀကီး။ အိမ္တစ္အိမ္မွာ တစ္ေယာက္ထဲေနတယ္။ ေယာကၤ်ားေတြနဲ႔ ခပ္ကင္းကင္းေနတတ္တဲ့အက်င့္ရွိတယ္။ ဘယ္ေယာကၤ်ားေလးကိုမွ အထင္လည္းမႀကီးတတ္ဘူး။ အထင္လည္း မေသးတတ္ဘူး။ ေရာလည္း မေရာေႏွာဘူး။ ပံုမွန္ပဲ ေနထိုင္တယ္။ အခ်ိန္ျပည့္ စီးပြားေရးနဲ႔ ေအာင္ျမင္ေရးတစ္ခုကိုပဲ ဦးစားေပးတဲ့သူ။

ေဒၚ၀င္းရီရဲ့ ဘ၀ကို ပံုမွန္အတိုင္းေလးပဲ ျဖတ္သန္းေနခဲ့ရာက တစ္ေန႔မွာ ေအာင္ေအာင္လို႔ေဒၚတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ခရီးတစ္ခုမွာ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဆံုေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ေအာင္ေအာင္က အခုမွ အသက္က (၂၅)ႏွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ သြက္လက္တယ္။ စကားေျပာတာ ဆိုတာ သြက္လက္တယ္။ ပြင့္လင္းတယ္။ ရဲတင္းတယ္။ အသားအရည္က ခပ္လပ္လပ္နဲ႔။ အဲဒီေကာင္ေလးနဲ႔ အပ်ိဳႀကီးမမ မ၀င္းရီတို႔ ခရီးတစ္ခုမွာ မ၀င္းရီ ေခါင္းမူးတယ္ဆိုတာကို ကားမွတ္တိုင္မွာ ႐ႈေဆးဗူးတစ္ဗူး ဆင္း၀ယ္ေပးရာက အစၿပဳၿပီး ေအာင္ေအာင္နဲ႔ မ၀င္းရီတို႔ ခင္မင္မႈ႕ စတင္ခဲ့တယ္။

ေနာက္ေတာ့ မၾကာမၾကာဆိုသလိုပဲ ေအာင္ေအာင္က မ၀င္းရီဆီကို လာလည္တယ္။ လာတဲ့အခါဆိုရင္လည္း လက္ခ်ဥ္းသက္သက္ ဘယ္ေတာ့မွ မလာဘူး။ မ၀င္းရီအတြက္ လက္ေဆာင္တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ၀ယ္လာေလ့ရွိတယ္။ ေအာင္ေအာင္က မ၀င္းရီကို မမလို႔ ေျပာင္းလဲ ေခၚလိုက္တဲ့ ေနာက္ပိုင္း မ၀င္းရီနဲ႔ ေအာင္ေအာင္တို႔ ရင္းႏွီးမႈ ပိုတိုးလာခဲ့ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ေအာင္ဆိုတဲ့ ေကာင္ေလးက မ၀င္ရီကို စိတ္၀င္စားေနတဲ့ အမူအယာေတြကိုသာ ျပတာ မ၀င္းရီကို ခ်စ္ပါတယ္လို႔ တရား၀င္ဖြင့္မေျပာေသးဘူး။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ သြားအတူ၊ လာအတူ၊ လည္အတူ ေနလာၾကတာ။ ေနာက္ၿပီး မ၀င္းရီကို ဆိုရင္ ေအာင္ေအာင္က အဆင္သင့္ အၿမဲတမ္း အကူအညီေပးေနၾကဆိုေတာ့ မ၀င္းရီရင္ထဲမွာ တစ္ေန႔မွာ ေအာင္ေအာင္ သူ႕ကို ခ်စ္ခြင့္ပန္လာလိမ့္မယ္လို႔လည္း တထစ္ခ် ေတြးထားတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မ၀င္းရီနဲ႔ ေအာင္ေအာင္တို႔ ရင္းႏွီးခင္မင္စြာ ေနထိုင္လာၾကတာ (၆)လေလာက္အၾကာမွာ ေအာင္ေအာင္က မ၀င္းရီဆီမွာ ေငြ သိန္း (၅၀) ေခ်းတယ္။ မ၀င္းရီကလည္း ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး မစဥ္းစားေနေတာ့ဘူး။ ခ်က္ခ်င္းထုပ္ေပးလိုက္တယ္။ စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြေတာင္ မခ်ဳပ္ေတာ့ဘူး။ ဘာသက္ေသ အေထာက္ထားမွကို ယူမထားဘူး။ တကယ္လို႔ မ၀င္းရိက တစ္ခုခုေမးလိုက္လို႔ ေအာင္ေအာင္က မမ ကြ်န္ေတာ့္ကို မယံုလို႔လားလို႔ ျပန္ေမးမွာကို မလိုလားဘူးတဲ့။

တစ္ေန႔မွာ မ၀င္းရီဆိုတဲ့ မိန္းကေလး ကြ်န္ေတာ္ရဲ့ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္းထဲကို ေရာက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ္ဆီမွာ အကူအညီ လာေတာင္းတယ္။ အဓိကကေတာ့ သူ ေအာင္ေအာင္ကို ထုပ္ေခ်းထားတဲ့ ေငြေတြ ျပန္ေတာင္းလို႔ မရလို႔တဲ့.။ ေတာင္းတိုင္းေတာင္တိုင္း ေအာင္ေအာင္က ေန႔ေရြညေရႊ႕ ေရႊလာတယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး သူ႕ဆီကို အရင္တုန္းကလိုလဲ မလာေတာ့ဘူးတဲ့။ အဲဒါ သူေပးထားတဲ့ ေငြေတြ အျမန္ျပန္ေတာင္းလို႔ ရေအာင္ ကူညီေပးပါလို႔ ယၾတာ လာေတာင္းတယ္။

အဲဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္က မ၀င္းရီရယ္လို႔ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ ေငြေတြကို ဘာလို႔ အေျခအျမစ္မရွိပဲ ထုပ္ေပးလိုက္ရ တာလဲလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ မ၀င္းရီက ကြ်ႏ္မက ႏႈတ္ခမ္းနာနဲ႔ တည့္ပါ့မလားလို႔ ေတြးေနမိတာကိုးလို႔ ျပန္ေျပာတယ္ေလ။ ေအာ္ လက္စသတ္ေတာ့ မ၀င္းရီက ေအာင္ေအာင္ကို အပိုင္တြက္ထားလိုက္တာကိုးလို႔ ကြ်န္ေတာ့္ စိတ္ထဲမွာ ေတြးလိုက္မိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မ၀င္းရီမွာလည္း အျပစ္မရွိပါဘူးေလ။ ကြ်န္ေတာ္မ၀င္းရီကို ေအာက္က ေဖာ္ျပေပးထားတဲ့ ယၾတာကို လုပ္ခိုင္းလိုက္တယ္။ မ၀င္းရီလည္း လုပ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာ မ၀င္းရီ ျပန္ရသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ေအာင္က ျပန္ေပးတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေအာင္ေအာင္ လက္ထပ္မယ့္ ေကာင္မေလးက ျပန္လာေပးသြားတာတဲ့။





ေပးထားေသာေငြမ်ားအျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

ၾကက္လွ်ာေရာင္စံု (၆)လက္မွာ (အမည္ထည့္ပါ) ေငြလာေပးေစ .... လို႔ ေရးရမယ္။ ၿပီးရင္ ခရင္းမွာ ပူးခ်ဥ္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ထဲမွာ ထည့္ၿပီး ဘုရားစင္ေပၚတင္ၿပီး ဆုေတာင္းပါ။ ဒီေလာက္ပါပဲ။ အဆင္ေျပၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္ပါတယ္။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဟိန္းတင့္ေဇာ္
ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႔။

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အလိမ္ခံရေသာ - ေငြမ်ားအျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္း အတြင္းသို႔ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ (၃၅)ႏွစ္ခန္႔ ရွိေသာ မေအး၀င္းဟုအမည္ရေသာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ေဗဒင္လကၡဏာ ၾကည့္ေလ၏။ သူ၏ ေမြးသကၠရာဇ္ကို ပထမဦးဆံုး သံုးတန္ေပၚနိစ္ပညာ၊ မဟာဘုတ္ေဗဒင္၊ နာမကၡရအစရွိေသာတိုင္မ်ားကို အဆင္သင့္ တြက္ထားၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ အသက္ေသြးေၾကာသဖြယ္ သေဘာထားေသာ တားေရာ့ပညာရပ္ႏွင့္ မေအး၀င္အား ေဟာေပးရေလ၏။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မေအး၀င္း၏လက္အား ေရးေမႊးျဖင့္ ဆြတ္ျဖန္းၿပီး သန္႔ရွင္းေစၿပီးလွ်င္ ၎၏ ဘယ္ဘက္လက္ျဖင့္ တားေရာ့ကို တစ္၀က္ခ်ိဳးခိုင္းလိုက္ေလရာ ေအာက္ပါအတိုင္း က်ေလေတာ့၏။



ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မေအး၀င္းအတြက္ တားေရာ့(၇) ခ်ပ္ ခ်ေလ၏။ အေပၚပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါ။ (၁-၆-၄-၂-၇-၅-၃) ဟု အစဥ္အတိုင္း ခ်၍ ေဟာေပးေလ၏။ ထိုတားေရာ့(၇)ခ်ပ္ေဟာနည္းကို အေသးစိပ္ေလ့လာခ်င္ပါက ေနာင္တြင္ အေသးစိပ္ ပို႔တင္ေပးပါဦးမည္။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မေအး၀င္၏ ကံၾကမၼာအား တားေရာ့ႏွင့္ျဖန္႔က်က္၍ ၾကည့္လိုက္ရာ...

နံပတ္(၁) တားေရာကဒ္သည္ တနဂၤေႏြၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာကိစၥမ်ားကို ေဟာရေသာကဒ္ျဖစ္ေလ၏။ နံပါတ္ (၁)ေနရာတြင္ တားေရာနံပါတ္(၅) ဘုန္းႀကီးကဒ္က်ေလ၏။ ဘုန္းႀကီးကဒ္သည္ အေကာင္းျဖစ္ ေသာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးကိစၥ၊ အလုပ္ကိစၥမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း၊ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာေပးရေလ၏။

နံပါတ္(၆)ဟု ေရးျပထားေသာေနရာသည္ ေသာၾကာၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားကို ေဟာေပးရေသာ ကဒ္ျဖစ္၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာနံပါတ္ (၁၈) လမင္းစႏၵာကဒ္က်၏။ လမင္းစႏၵာကဒ္သည္ မေကာင္းေသာကဒ္ျဖစ္ေလ၏။ ရန္မ်ားေသာကဒ္ျဖစ္ေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းကိစၥ၊ ခရီးကိစၥ အစရွိေသာ ေသာၾကာနံႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားကို မေကာင္းေၾကာင္း သတိထားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ကို ေဟာေပးရေလ၏။

နံပါတ္ (၄)ဟု ေရးျပထားေသာေနရာသည္ ဗုဒၶဟူးၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥမ်ားကို ေဟာေပးရေသာ ကဒ္ျဖစ္၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာ့နံပါတ္(၉) ပုဏၰားဘကြန္းကဒ္က်ေလေသာေၾကာင့္ သားသမီးကိစၥ၊ လူမႈ႕ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ကိစၥမ်ားတြင္ေကာင္းေၾကာင္း ၊ အက်ိဳးေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေအာင္ျမင္မည္ျဖစ္ ေၾကာင္း၊ ေဟာေျပရေလ၏။

နံပါတ္(၂)ဟုေရးျပထားေသာ ေနရာသည္ တနလၤာၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ေဟာေပးရေသာေနရာ ျဖစ္၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာ့နံပါတ္(၁၆) ၿပိဳက်ေသာေမွ်ာ္စင္ ကဒ္က်ေလေသာေၾကာင့္ ေငြေၾကးကိစၥ၊ အလွဴမဂၤလာကိစၥမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍ အဆင္မေျပေၾကာင္း၊ ပ်က္စီးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြေၾကးဆံုး႐ႈံးမည့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြလိမ္ခံရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ေငြေၾကးကိစၥ ေခ်းငွားျခင္း၊ အာမခံေပးျခင္း၊ ကိုယ္တိုင္ ေခ်းငွားျခင္းမ်ားကို ဆင္ခ်င္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာေပးရ၏။

နံပါတ္(၇)ဟု ေရးျပထားေသာေနရာသည္ စေနၿဂိဳဟ္ႏွင့္ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဟာေပးရေသာ ေနရာျဖစ္၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာနံပါတ္(၁၅) တေစၧကဒ္က်၏။ ထို႔ေၾကာင့္ လတ္တေလာရည္ရြယ္ထား ေသာ ကိစၥမ်ားႏွင့္ပါတ္သက္၍ ထစ္ေငါ့ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အေႏွာက္အယွက္ျမင္ေၾကာင္း၊ ဆံုးျဖတ္ရ ခက္မည့္အေၾကာင္း ေဟာေပးရျပန္၏။

နံပါတ္(၅)ဟု ေရးျပထားေသာ ေနရာသည္ ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဟာေပးရေသာ ေနရာျဖစ္၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာနံပါတ္ (၁၂) တြဲေလာင္းဆြဲခံရသူကဒ္ က်ေလ၏။ ထိုကဒ္သည္ မေကာင္းေသာကဒ္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ၾကာသပေတးၿဂိဳဟ္ျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္း အသင္းမ်ားႏွင့္ပါတ္သက္၍ လူယံုသတ္တတ္ေၾကာင္း၊ မည္သူကိုမွ် ယံုၾကည္ျခင္းငွာ မသင့္ေၾကာင္း၊ မိမိယံုၾကည္ေသာ မိတ္ေဆြ၊ ဆရာသမားကဲ့သို႔ေသာသူ ဒုကၡေပးခံရတတ္ေၾကာင္း ေဟာေပးရ၏။

နံပါတ္(၃)ဟု ေရးထားေသာေနရာသည္ အဂၤါၿဂိဳဟ္ႏွင့္ ပါတ္သက္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ေဟာေပးရေသာေနရာ ျဖစ္ေလ၏။ ထိုေနရာတြင္ တားေရာနံပါတ္(၂၀) ရွင္ျပန္ထေျမာက္ကဒ္က်၏။ ဆိုးရာမွ ေကာင္းရာဘက္သို႔ ဦးတည္လာေသာ အဓိပၸါယ္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အဂၤါနံ လင္ကိစၥ၊ စက္ကိစၥမ်ား၊ ႏ်င့္ပါတ္သက္၍ အဆင္မေျပျဖစ္ေနတာေတြ အဆင္ေျပလာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လင္ေယာကၤ်ားကို ပါတ္သက္၍ စိတ္ေသာကမ်ား ေျပေျပာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဟာေပးရ၏။

မေအး၀င္းသည္ ကြ်ႏ္ုပ္တစ္ခါေဟာတိုင္း တစ္ခါ ေခါင္းညိတ္၍ မွန္ကန္ေၾကာင္း ၀န္ခံေလ၏။ သူတစ္ခါ ၀န္ခံတိုင္း ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္လြန္စြာခ်စ္ျမတ္ႏိုးေသာ တားေရာ့ကဒ္ေလးမ်ားကို နမ္းေလ၏။ ကြ်န္ုပ္ ေဗဒင္ေဟာေျပာေသာ တားေရာကဒ္ေလးမ်ားသည္ စုတ္ျပတ္ေနၿပီ ျဖစ္၏။ ရိေန၏။ ေလာင္းထားေသာ ပလပ္စတစ္ကဒ္မ်ားပင္ တ၀က္တပ်က္က ကြာေန၏။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစကာမူ ကြ်ႏ္ုပ္ ေမွာ္ဘီမရမ္းတလင္းတြင္ ေနထိုင္စဥ္ကပင္ ေမြးထားေသာ တားေရာ့ကဒ္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ မသိစိတ္က လြန္စြာစြဲလန္းျမတ္ ႏိုးေန၏။ ထို႔ေၾကာင့္ သူမ်ားလက္ေဆာင္ေပးေသာ တားေရာ့ထုပ္အသစ္မ်ား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရွိေနသည့္ၾကားတြင္ပင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စုတ္ျပတ္ေနေသာ တားေရာအေဟာင္းထုပ္ကေလးကိုသာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးျဖင့္ သံုးစြဲရျခင္း ျဖစ္ေလ၏။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မေအး၀င္းအား အထက္ပါအတိုင္း တားေရာ့(၇)ခ်ပ္ကို ျဖန္႔က်က္၍ တားေရာတစ္ခ်ပ္လွ်င္ ၃-ခြန္း ျဖင့္ (၂၁)ခြန္းတိတိ ေဟာေပးလိုက္ၿပီ ျဖစ္၏။ (၂၁)ခြန္းဆိုေသာ ေဟာကိန္းမ်ားသည္ အေတာ္မ်ားေနၿပီ ျဖစ္၏။ ကြ်ႏ္ုပ္ေဟာတိုင္းေဟာတိုင္းလည္း အရမ္းမွန္တာပဲဟု ၀န္ခံေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေဗဒင္ေဟာေပးရသည္မွာ လြန္စြာေပ်ာ္ရႊင္ေနမိေလ၏။ (မွတ္ခ်က္- ဒီေနရာတြင္ ဤကဲ့သို႔ေရးသားရျခင္းမွာ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္မွန္ပါတယ္ဟု ကိုယ့္ကိုေဖာ္မသူေတာ္ကဲ့သို႔ ၾကြားလံုးထုပ္သည္ဟု မထင္ျမင္မယူေစလိုပဲ ေဗဒင္၀ါသနာရွင္ လူငယ္မ်ားက တားေရာ့ျဖင့္ ေဗဒင္မေဟာတတ္ပါ။ ဘယ္လို ေဟာ၇တာလဲဟု မၾကာခနဆိုသလို ေမးတတ္ၾကေသာေၾကာင့္ တားေရာ့ ပညာရပ္ျဖင့္ ဤကဲ့သို႔ မွန္မွန္ကန္ကန္ေဟာလို႔ရတယ္ဆိုတာကို သိေစခ်င္ေသာေၾကာင့္ ဤသို႔ ေရးသား ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။) ထို႔ေနာက္ မေအး၀င္က ကြ်ႏ္ုပ္အား ဆက္လက္၍ ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပေလေတာ့၏။

မွန္ပါတယ္ဆရာရယ္။ ဆရာေဟာတာေတြ အကုန္နီးပါးေလာက္ မွန္ပါတယ္။ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပတယ္ဆိုတာေရာ။ လင္ကံ ေကာင္းလာတယ္ဆိုတာေရာ၊ လတ္တေလာကိစၥ ထစ္ေငါ့မယ္ဆိုတာေရာ၊ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွန္ပါတယ္။ အဆိုးဆံုးကေတာ့ လူယံုသတ္မယ္။ ေငြလိမ္ခံရမယ္ဆိုတာကေတာ့ အမွန္ဆံုးပါပဲ။ အခုလာတာလဲ အဲဒီကိစၥနဲ႔ ဆရာ့ဆီလာတာပါ။ ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ား ေပးထားတဲ့ေငြေတြ ျပန္မရဘူးျဖစ္ေနတယ္ဆရာ။ အဲဒါေလးေတြ ျပန္ရေအာင္ ကူညီေပးပါဦးဟု ေျပာေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္လည္း အလိမ္ခံရေသာေငြမ်ား အျမန္္ျပန္ရေစေသာ ေအာက္ေဖာ္ျပပါယၾတာ ကို မေအး၀င္းအား ေပးလိုက္ေလေတာ့သတည္း။

အလိမ္ခံရေသာေငြမ်ား အျမန္္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

သခြါးသီးတစ္လံုးမွာ လူပံုဆြဲပါ။ ထိုလူပံုေလးရဲ့ေအာက္မွာ ေငြလိမ္သူရဲ့အမည္ကို ေရးပါ။ ထိုေနာက္ လမ္းေလးခြဆံုကို သြား၍ “ ငါ့ေငြေတြ အျမန္လာေပးေစ”ဟု ေျပာဆို၍ ခ်ိဳးဖဲ့ စြန္႔ပစ္လိုက္ပါ။

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္
ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႔



အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အေၾကြးေတာင္းရေစေသာနည္းတစ္ခု

တစ္ေန႔ေသာညေနတစ္ခု၌ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္မေတြ႕သည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကိုေသာင္းေ႒းဆိုသူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ညီးတြားေျပာဆိုေလေတာ့၏။



ေအာ္.... လူေတြလူေတြ ဆရာေရ။ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ေခတ္ကာလႀကီးကလည္း ဆုပ္ကပ္ေရာက္လာၿပီဆိုတာ အမွန္ပဲဆရာေရ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူေတြလည္း အက်င့္စာရိတၱေတြ ပ်က္လာၿပီ။ ဂတိသစၥာေတြလည္း ပ်က္ပ်က္လာ ၾကၿပီး။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကိုထြက္ေျပးခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္ေနၿပီဟု ညီတြားေျပာဆိုေလေတာ့၏။ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က...

ဘယ္လိုက ဘယ္လို ျဖစ္လာရတာတုန္းကိုေသာင္းေ႒းရဲ့။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကို ထြက္ေျပးခ်င္တယ္ဆိုလားပဲ။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကိုထြက္ေျပးခ်င္တယ္လို႔ ေျပာရေအာင္ ကိုေသာင္းေ႒းေနေနတာက လူ႕ေလာကႀကီး မဟုတ္ဘူးလားဗ်။ လူေတြေနတဲ့ လူ႕ေလာကႀကီးထဲမွာေနၿပီးေတာ့ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကို ထြက္ေျပးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကေတာ့ နည္းနည္းေလး တရားလြန္ေနသလားလို႔။ မျဖစ္ႏိုင္တာကို မေျပာစမ္းပါနဲ႔ ကိုေသာင္းေ႒း ရာ။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာတစ္ေနရာေတာ့ ရွိတယ္ ခင္ဗ်ားသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို လမ္းစရိပ္အခမဲ့ လိုက္ပို႔ေပးမယ္။ ခင္ဗ်ား သြားမလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းက ဘယ္ေနရာလဲ ဆရာရဲဟု ျပန္ေျပေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္



သင္းခ်ိဳင္းကုန္း



ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေနာက္လိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းဆိုသူက...





ဟာ ဒီဆရာကလည္း ဖြဟဲ့ လြဲပါေစ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္းဆရာရယ္ ။ ဒါ ေနာက္ရမယ့္ ကိစၥ မဟုတ္ဘူးေနာ္ဟု ျပာျပာသလဲ ျပန္ေျပေလေတာ့၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က



ေအာ... ကိုေသာင္းေ႒းႀကီးကလည္းဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားပဲ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာကို ေျပးခ်င္လို႔ဆို။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာဆိုတာက အဲဒီေနရာတစ္ေနရာပဲ ရွိတာမဟုတ္လားဗ်ာ။ အမွန္တကယ္က လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာကို ေျပးသြားရမွာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ လူေတြၾကားထဲမွာပဲ ရွင္သန္ေနရမွာ။ လူေတြေနသလိုပဲ ေနရမွာ။ လူေတြ စားသလိုပဲ စားရမွာ။ အဲဒီလိုပဲ လူေတြေတြးသလို႔ ခင္ဗ်ားေတြးရမွာ။ ဒါမွသာ လူ႕ေလာကႀကီးမွာ လူပီသတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေတာ္မေပါ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ကိုေသာင္းေ႒းက



ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ လူေတြကို ေၾကာက္ကို ေၾကာက္ေနတာ ဆရာေရ။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြကိုဆို မပါတ္သက္ ခ်င္ေတာ့ တာဟု ျပန္ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က



ဒီမွာ ကိုေသာင္းေ႒းရဲ့ ။ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခု ေျပာျပမယ္။ တစ္ေန႔မွာ ပညာရွိႀကီး ဆိုကေရးတီးနဲ႔ သူတပည့္တစ္ဦးဟာ ညေန ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၾကတယ္။ အဲဒိ ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးဟာ အရမ္းကို သယာလွပတယ္။ ေကာင္းကင္မွာလည္း ဆည္းဆာခ်ိန္ဆိုေတာ့ တိမ္ေလးေတြကလည္း ေတာက္လို႔။ အမ်ိဳးအစား မတူညီတဲ့ ငွက္ကေလးေတြကလည္း ဟိုမွ ဒီမွ ျပန္သန္းလို႔ေပါ့။ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္တဲ့ ဆရာႀကီး ဆိုကေရးတီးရဲ့ တပည့္ျဖစ္သူက ပညာရွိႀကီးကို ဘာေျပာသလဲ ဆိုေတာ့..



ဆရာႀကီးရယ္ ၾကည့္စမ္းပါဦး ။ အရမ္း သယာတာပဲ။ ငွက္ေလးေတြကလည္း အရမ္းလ်တာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ၾကည့္ရတာ အရမ္းၾကည္ႏူးတာပဲလို႔ ဆရာႀကီးကို ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ပညာရွိႀကီး ဆိုကေရတီးက သူ႔တပည့္ ျဖစ္တဲ့သူကို ဘာျပန္ေျပာလိုက္သလဲဆိုေတာ့....



ငွက္ကေလးေတြ လွတာေတာ့ မွန္ပါတယ္ကြာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ မင္းေခါင္းေပၚမွာေတာ့ အသိုက္လာ မေဆာက္ေစနဲ႔တဲ့။ ဒါပဲ။



ပညာရွိႀကီေျပာလိုက္တာက ဒီေလာက္ပဲ။ ဒါပဲ ကိုေသာင္းေ႒းရဲ့။ လူေတြကေတာ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေရာင္အဆင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုးဗ်။ အေရးႀကီးတာက ကိုေသာင္းေ႒းေခါင္းေပၚ အသိုက္လာမေစာက္ဖို႔ အဓိကပဲဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာေျပာလိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းက...





အမွန္ဆံုးပဲ ဆရာေရ။ ဒီစကားက တစ္ခြန္းဆို ဆိုသေလာက္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိလိုက္တာ။ ေနာင္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းေပၚ ဘယ္သူ႔မွ အသိုက္ေဆာက္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အရင္တုန္းက အသိုက္ေဆာက္ထားလို႔ ႐ႈပ္ေနတာေတြ ဆရာ ပညာနဲ႔ ရွင္းေပးပါဦး။ဆရာေရ။ အေၾကြးေတြ ေတာင္းမရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေန႔ သြားေတာင္းရင္ ေနာက္ေန႔ ယူပါလိ္ု႔ေျပာတယ္။ ေနာက္ေန႔ သြားေတာင္းေတာ့ ဒီတစ္ပါတ္ ပိုက္ဆံထုပ္မွတဲ့။ အဲဒိလိုနဲ႔ ေန႔ေရြ႕ ညေရြ႕ ျဖစ္ေနတယ္ဆရာေရ။ အဲဒါ အေၾကြး အျမန္ေတာင္းရေစတဲ့ နည္းေလး ေျပာပါဦးဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ေျပေလေသာေၾကာင့္ ကိုေသာင္းေ႒းအား ေအာက္ပါ အေၾကြးေတာင္းရေစေသာ နည္းအား ျပန္လည္ေျပာျပလိုက္ေလေတာ့သတည္း။



အေၾကြးအျမန္ေတာင္းရေစေသာနည္း



ေကာက္ညွင္းေျခေထာက္ သံုးေခ်ာင္းကို ဖိုခေနာက္ဆိုင္ေထာင္ပါ။ အေပၚတည္တည္မွာ ဖေယာင္းတိုင္ ထြန္းၿပီး ေပးထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရပါေစဟု ဆုေတာင္းပါ။


အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အေၾကြးေတာင္းရေစေသာနည္းတစ္ခု

တစ္ေန႔ေသာညေနတစ္ခု၌ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္မေတြ႕သည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကိုေသာင္းေ႒းဆိုသူသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ေရာက္ရွိလာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ညီးတြားေျပာဆိုေလေတာ့၏။

ေအာ္.... လူေတြလူေတြ ဆရာေရ။ မေကာင္းေတာ့ဘူး။ ေခတ္ကာလႀကီးကလည္း ဆုပ္ကပ္ေရာက္လာၿပီဆိုတာ အမွန္ပဲဆရာေရ။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူေတြလည္း အက်င့္စာရိတၱေတြ ပ်က္လာၿပီ။ ဂတိသစၥာေတြလည္း ပ်က္ပ်က္လာ ၾကၿပီး။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကိုထြက္ေျပးခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္ေနၿပီဟု ညီတြားေျပာဆိုေလေတာ့၏။ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က...

ဘယ္လိုက ဘယ္လို ျဖစ္လာရတာတုန္းကိုေသာင္းေ႒းရဲ့။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကို ထြက္ေျပးခ်င္တယ္ဆိုလားပဲ။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကိုထြက္ေျပးခ်င္တယ္လို႔ ေျပာရေအာင္ ကိုေသာင္းေ႒းေနေနတာက လူ႕ေလာကႀကီး မဟုတ္ဘူးလားဗ်။ လူေတြေနတဲ့ လူ႕ေလာကႀကီးထဲမွာေနၿပီးေတာ့ လူေတြနဲ႔ ေ၀းရာကို ထြက္ေျပးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကေတာ့ နည္းနည္းေလး တရားလြန္ေနသလားလို႔။ မျဖစ္ႏိုင္တာကို မေျပာစမ္းပါနဲ႔ ကိုေသာင္းေ႒း ရာ။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာတစ္ေနရာေတာ့ ရွိတယ္ ခင္ဗ်ားသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို လမ္းစရိပ္အခမဲ့ လိုက္ပို႔ေပးမယ္။ ခင္ဗ်ား သြားမလားဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းက ဘယ္ေနရာလဲ ဆရာရဲဟု ျပန္ေျပေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္

သင္းခ်ိဳင္းကုန္း

ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေနာက္လိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းဆိုသူက...


ဟာ ဒီဆရာကလည္း ဖြဟဲ့ လြဲပါေစ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္းဆရာရယ္ ။ ဒါ ေနာက္ရမယ့္ ကိစၥ မဟုတ္ဘူးေနာ္ဟု ျပာျပာသလဲ ျပန္ေျပေလေတာ့၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က

ေအာ... ကိုေသာင္းေ႒းႀကီးကလည္းဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားပဲ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာကို ေျပးခ်င္လို႔ဆို။ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာဆိုတာက အဲဒီေနရာတစ္ေနရာပဲ ရွိတာမဟုတ္လားဗ်ာ။ အမွန္တကယ္က လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ့ေနရာကို ေျပးသြားရမွာ မဟုတ္ဘူးဗ်။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာရင္ လူေတြၾကားထဲမွာပဲ ရွင္သန္ေနရမွာ။ လူေတြေနသလိုပဲ ေနရမွာ။ လူေတြ စားသလိုပဲ စားရမွာ။ အဲဒီလိုပဲ လူေတြေတြးသလို႔ ခင္ဗ်ားေတြးရမွာ။ ဒါမွသာ လူ႕ေလာကႀကီးမွာ လူပီသတဲ့ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေတာ္မေပါ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာလိုက္ရာ ကိုေသာင္းေ႒းက

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ လူေတြကို ေၾကာက္ကို ေၾကာက္ေနတာ ဆရာေရ။ ဒါေၾကာင့္ လူေတြကိုဆို မပါတ္သက္ ခ်င္ေတာ့ တာဟု ျပန္ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က

ဒီမွာ ကိုေသာင္းေ႒းရဲ့ ။ ခင္ဗ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခု ေျပာျပမယ္။ တစ္ေန႔မွာ ပညာရွိႀကီး ဆိုကေရးတီးနဲ႔ သူတပည့္တစ္ဦးဟာ ညေန ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာၾကတယ္။ အဲဒိ ဆည္းဆာခ်ိန္ေလးဟာ အရမ္းကို သယာလွပတယ္။ ေကာင္းကင္မွာလည္း ဆည္းဆာခ်ိန္ဆိုေတာ့ တိမ္ေလးေတြကလည္း ေတာက္လို႔။ အမ်ိဳးအစား မတူညီတဲ့ ငွက္ကေလးေတြကလည္း ဟိုမွ ဒီမွ ျပန္သန္းလို႔ေပါ့။ အဲဒီျမင္ကြင္းကို ျမင္တဲ့ ဆရာႀကီး ဆိုကေရးတီးရဲ့ တပည့္ျဖစ္သူက ပညာရွိႀကီးကို ဘာေျပာသလဲ ဆိုေတာ့..

ဆရာႀကီးရယ္ ၾကည့္စမ္းပါဦး ။ အရမ္း သယာတာပဲ။ ငွက္ေလးေတြကလည္း အရမ္းလ်တာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ၾကည့္ရတာ အရမ္းၾကည္ႏူးတာပဲလို႔ ဆရာႀကီးကို ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ပညာရွိႀကီး ဆိုကေရတီးက သူ႔တပည့္ ျဖစ္တဲ့သူကို ဘာျပန္ေျပာလိုက္သလဲဆိုေတာ့....

ငွက္ကေလးေတြ လွတာေတာ့ မွန္ပါတယ္ကြာတဲ့။ ဒါေပမယ့္ မင္းေခါင္းေပၚမွာေတာ့ အသိုက္လာ မေဆာက္ေစနဲ႔တဲ့။ ဒါပဲ။

ပညာရွိႀကီေျပာလိုက္တာက ဒီေလာက္ပဲ။ ဒါပဲ ကိုေသာင္းေ႒းရဲ့။ လူေတြကေတာ့ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ အေရာင္အဆင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုးဗ်။ အေရးႀကီးတာက ကိုေသာင္းေ႒းေခါင္းေပၚ အသိုက္လာမေစာက္ဖို႔ အဓိကပဲဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ေျပာေျပာလိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းေ႒းက...


အမွန္ဆံုးပဲ ဆရာေရ။ ဒီစကားက တစ္ခြန္းဆို ဆိုသေလာက္ေလာက္ တန္ဖိုးရွိလိုက္တာ။ ေနာင္ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေခါင္းေပၚ ဘယ္သူ႔မွ အသိုက္ေဆာက္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ အရင္တုန္းက အသိုက္ေဆာက္ထားလို႔ ႐ႈပ္ေနတာေတြ ဆရာ ပညာနဲ႔ ရွင္းေပးပါဦး။ဆရာေရ။ အေၾကြးေတြ ေတာင္းမရဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီေန႔ သြားေတာင္းရင္ ေနာက္ေန႔ ယူပါလိ္ု႔ေျပာတယ္။ ေနာက္ေန႔ သြားေတာင္းေတာ့ ဒီတစ္ပါတ္ ပိုက္ဆံထုပ္မွတဲ့။ အဲဒိလိုနဲ႔ ေန႔ေရြ႕ ညေရြ႕ ျဖစ္ေနတယ္ဆရာေရ။ အဲဒါ အေၾကြး အျမန္ေတာင္းရေစတဲ့ နည္းေလး ေျပာပါဦးဟု ကြ်ႏ္ုပ္အား ေျပေလေသာေၾကာင့္ ကိုေသာင္းေ႒းအား ေအာက္ပါ အေၾကြးေတာင္းရေစေသာ နည္းအား ျပန္လည္ေျပာျပလိုက္ေလေတာ့သတည္း။

အေၾကြးအျမန္ေတာင္းရေစေသာနည္း

ေကာက္ညွင္းေျခေထာက္ သံုးေခ်ာင္းကို ဖိုခေနာက္ဆိုင္ေထာင္ပါ။ အေပၚတည္တည္မွာ ဖေယာင္းတိုင္ ထြန္းၿပီး ေပးထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရပါေစဟု ဆုေတာင္းပါ။




အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

၀င္ေငြေကာင္းေစေသာအေဆာင္ေလးတစ္ခု

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ျမန္ေအာင္ၿမိဳ႕တြင္ (၄၉) ရက္ အဓိ႒ာန္ကို ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေအာင္ ၀င္ၿပီးေနာက္ စိတ္လက္ေပါ့ပါး လွ်က္ရွိေလ၏။ ထိုအဓိ႒ာန္၏ ေနာက္ဆံုးရက္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ဘ၀တြက္ ထူးျခားဆန္းက်ယ္မႈ႕မ်ားႏွင့္လဲ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေလ၏။ ထိုညတြင္ကြ်ႏ္ုပ္သည္ (၄၉)ရက္အဓိ႒ာန္ႀကီးကို ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေအာင္ ၀င္ႏိုင္ခဲ့ေလ၏။ ည (၁၀)နာရီခန္႔တြင္ ဘုရား၀န္းတစ္ခုလံုး တိပ္ဆိပ္ၿငိမ္သက္လွ်က္ ရွိေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းႏွစ္ဦးသာ ရွိေလ၏။

ရင္ျပင္ေတာ္၏ အေနာက္ဘက္ ၾကာသပေတးေဒါင့္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ ကိုေသာင္းသည္ ထိုင္၍ ေအးေအးလူလူ စကားေျပာဆိုလွ်က္ ရွိ၏။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ကသာစကားေျပာျခင္းျဖစ္၍ ကိုေသာင္းမွာမူ ေရေႏြးၾကမ္းကို တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ေသာက္လိုက္ ဆင္မင္းေဆးေပါ့လိပ္ကို ဖြာလိုက္ျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသမွ်ကို စိတ္ပါ၀င္စားစြာ နားေထာင္လွ်က္ ရွိေလေတာ့၏။

ည(၁)နာရီခန္႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကိုေသာင္အား ႏႈတ္ဆက္၍ ျပန္လာေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ဦးေလးအိမ္ကို ေရာက္ေအာင္ ၁၀မိနစ္ခန္႔လမ္းလွ်ာက္ရေလ၏။ ကိုေသာင္းက ကြ်ႏ္ုပ္အား လိုက္ပို႔မည္ဟုေျပာေသာ္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္က ရပါတယ္ဟုေျပာကာ တစ္ေယာက္တည္းလမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာျခင္း ျဖစ္ေလ၏။

ကြ်န္ုပ္သည္ တန္ေဆာင္းေျမာက္ဖက္မုဒ္မွ ထြက္ကာ ေရႊဘံုသာလမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ျပန္မည္ျဖစ္ရာ ဘုရား မုဒ္ေပါက္အထြက္တြင္ လမ္းမီး မွိန္မွိန္ေလး ျဖစ္ေနေလ၏။ ေျမာက္ေလတိုက္ေသာေၾကာင့္ သစ္ပင္မ်ားပင္ လႈပ္ခတ္သြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မုဒ္ဦးအထြက္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းမွ ၾကက္သီးျဖန္းခနဲ႔ ထသြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္ထဲတြင္လဲ မသိုးမသန္႔ျဖစ္သြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ေနာက္သို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ လိုက္လာသကဲ့သို႔လည္း ခံစားရေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ေနာက္သို႔ ခ်ာကနဲ လွည့္ၾကည္လိုက္ေလရာ...

ဘုရားမုဒ္ေပါက္ ဇရပ္ေပၚတြင္ လူငါးေယာက္ ေျခေထာက္တြဲေလာင္းခ်ထိုင္ေနၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား လက္ျပေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ဇရပ္မွာ ဓာတ္မီးတိုင္တစ္၀က္မွ်ေလာက္သာ ေ၀း၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေရာေရာင္၍လက္ျပကာ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္၍ ျပန္လာေလေတာ့၏။ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းႏွင့္ ကြ်န္ုပ္၏ စိတ္ထဲတြင္ စဥ္းစားမိသည္က ခုနတုန္းက ကြ်ႏ္ုပ္သည္ဇရပ္ေရွ႕မွ ျဖတ္ေရွာက္လာခဲ့တုန္းက ဇရပ္ေပၚမွာ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး။ ငါ့ကို လက္ျပတာ ဘယ္သူေတြပါလိမ့္ဟု အေတြး၀င္လာေသာအခါ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးသည ္ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္း ထသြားေလေတာ့၏။

ထိုညတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အိပ္မက္တစ္ခုကို ျမင္မက္ေလ၏။ အိပ္မက္ထဲတြင္ ဇရပ္ေပၚတြင္ လူ(၅)ေယာက္ စုထိုင္ေန၏။ ထို လူငါးေယာက္ထဲတြင္ အသက္ငါးဆယ္ခန္႔ရွိေသာ လူႀကီးမွ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာေလေတာ့၏။ ဘယ္လိုလည္း ေဗဒင္ဆရာေလးရဲ့ အဓိ႒ာန္ၿပီးေတာ့ ျပန္ေတာ့မလား။ ဆရာေလး မျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အကူအညီ တစ္ခုေလာက္ ေတာင္းပါရေစ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႔လုပ္ၿပီး အမွ်အတန္းေပးေ၀ခဲ့ေပးပါဟု ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က...

ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ။ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ။ ဘယ္မွာ ေနတာလဲဟု ျပန္ေမးလိုက္ေလရာ.. ထိုလူႀကီးက ..

ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေရႊဘံုသာဘုရားမွာ ေနတာပါ။ မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ သရဲေတြပါ။ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ ေတာ့ မေမးနဲ႔။ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒါ ဆရာေလးမျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႕ေလးလုပ္ၿပီး အမွ်အတန္းေပးေ၀ေစခ်င္ပါတယ္။ ညတုန္းကဇရပ္ေပၚမွာ ဆရာေလးကိုလက္ျပတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ပဲ။ ဆက္ဆက္လုပ္ေပးပါ ဆရာေလး။ ဆရာေလးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ဇူးျပန္ဆပ္ပါ့မယ္ဟု ေျပာဆိုကာ ေပ်ာက္သြားေလေတာ့၏။ ကြ်န္ုပ္လည္း အိပ္ယာမွလန္႔ႏိုးသြားေလရာ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ရာ နံက္ (၄)နာရီခန္႔ ျဖစ္၏။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းႏွင့္ ဘုရားေဂါပကမ်ားကို တိုင္ပင္၍ ဘုန္းႀကီး ဆြမ္းေကြ်းရန္ စီစဥ္ရေလ၏။ အိပ္မက္အေၾကာင္းကိုေတာ့ မယံုၾကည္မွာစိုးေသာေၾကာင့္ မေျပာျပေတာ့ပါ။ ကိုေသာင္းႏွင့္ ဘုရားေဂါပကမ်ားမွလည္း ကြ်ႏ္ုပ္အား ကူညီၾကေလ၏။ ဘုရားႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း မ်က္ေစာင္း ထိုးတြင္ရွိေသာ ၀ဲပ်ံဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ တိုက္အုပ္ဘုန္းႀကီးႏွင့္ သံဃာေတာ္ (၅)ပါးကို ဆြမ္းစားပင့္၍ ဆြမ္းေရာ သကၤန္းေရာ ေဆးေရာ အားလံုးျပည့္ျပည့္စံု လွဴဒါန္းေလ၏။

ထို႔ေနာက္ တိုက္အုပ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ကဲ.. ဒကာႀကီး အလွဴက ဘာအတြက္လွဴတာလဲ တကာရဲ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္အားေမးေလရာ တပည့္ေတာ္ ဒီဘုရားထဲမွာရွိတဲ့ မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ၇ည္စူးၿပီး လွဴတဲ့ အလွဴပါဘုရာ။ ၿပီးရင္ အရွင္ဘုရားတို႔ကလည္း သူတို႔ေတြအတြက္ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေပးေ၀ေပးပါဘုရား ဟု ျပန္ေလွ်ာက္လိုက္ေလရာ ထိုတိုက္အုပ္ဆရာေတာ္သည္ အံ့ၾသသြားေလေတာ့၏။ ထို႔ေနာက္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေနပါဦး ဒကာႀကီးရဲ့ ၊ ဒကာႀကီးက ဒီမွာရွိတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုသိတာတုန္း၊ ျမင္ရလို႔လားဟု ျပန္ေမးေလရာ ကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း ညတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္၍ ေျပာျပေလေတာ့၏။ ထိုအခါ တိုက္အုပ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက

ေအးလ ရွိတာေတာ့ တကယ္ရွိမွာေပါ့။ ၈၈-အေရးအခင္းတုန္းက ဒီဘုရားထဲမွာ ေသထားၾကတဲ့ လူေတြကလည္း ဘယ္ကြ်တ္ပါ့မလဲ။ ေကာင္းပါတယ္ေလ။ အခုလို လုပ္ေပးတာဟု ေျပာဆိုကာ တရားေဟာေပးျခင္း၊ ပရိပ္ရြတ္ေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပး၏။ ထို႔ေနာက္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ကဲ... ဒကာႀကီးက အမွ်ေ၀ ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေအာက္ပါအတိုင္း အမွ်ေပးေ၀လိုက္ေလ၏။

ဒီေရႊဘံုသာ ေစတီ၀န္းအတြင္း ရွိၾကေသာ မကြ်တ္မလြတ္ေသးေသာ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတို႔ အတြက္ ရည္စူးၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႔ အဖို႔ဘာဂကို အားလံုးတို႔အား အမွ်အတန္း ေပးေ၀ပါသည္။ သာဓု အႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုႏိုင္ၾကပါေစသတည္း။

ေန႔လည္းတစ္နာရီခန္႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းအား ျပန္ေတာ့မယ္ ကိုေသာင္းေရ..၊ ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့ဟု ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းက ျပန္ဆံုတာ မဆံုတာက မေသခ်ာဘူး ဆရာေလးရဲ့။ မျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္ကို ေငြေၾကးလာဘ္ရႊင္ေစမယ့္ အေဆာင္ေလး တစ္ခုေလာက္မစခဲ့စမ္းပါ ဆရာေလးရယ္ဟု ေျပာေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကိုေသာင္းအား ေငြေၾကးလာဘ္ရႊင္ရန္ ေဆာင္ထား၍ရေသာ တားေရာ နံပါတ္ ၂ မယ္ေတာ္ႀကီးကဒ္အား လက္ေေဆာင္ ေပးခဲ့ေလေတာ့သတည္း။ ထိုတားေရာ့ကဒ္ကေလးကို စီးပြားေရးၾကပ္တည္းေနသူမ်ားအား ေပးေဆာင္လိုက္ပါက ေငြေၾကး ေခ်ာင္လည္သြားမည္ ျဖစ္ေလ၏။




သင္တို႔၏အက်ိဳးကို ထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္
ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

၀င္ေငြေကာင္းေစေသာအေဆာင္ေလးတစ္ခု

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ျမန္ေအာင္ၿမိဳ႕တြင္ (၄၉) ရက္ အဓိ႒ာန္ကို ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေအာင္ ၀င္ၿပီးေနာက္ စိတ္လက္ေပါ့ပါး လွ်က္ရွိေလ၏။ ထိုအဓိ႒ာန္၏ ေနာက္ဆံုးရက္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ဘ၀တြက္ ထူးျခားဆန္းက်ယ္မႈ႕မ်ားႏွင့္လဲ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေလ၏။ ထိုညတြင္ကြ်ႏ္ုပ္သည္ (၄၉)ရက္အဓိ႒ာန္ႀကီးကို ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ေအာင္ ၀င္ႏိုင္ခဲ့ေလ၏။ ည (၁၀)နာရီခန္႔တြင္ ဘုရား၀န္းတစ္ခုလံုး တိပ္ဆိပ္ၿငိမ္သက္လွ်က္ ရွိေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းႏွစ္ဦးသာ ရွိေလ၏။

ရင္ျပင္ေတာ္၏ အေနာက္ဘက္ ၾကာသပေတးေဒါင့္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ ကိုေသာင္းသည္ ထိုင္၍ ေအးေအးလူလူ စကားေျပာဆိုလွ်က္ ရွိ၏။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ကသာစကားေျပာျခင္းျဖစ္၍ ကိုေသာင္းမွာမူ ေရေႏြးၾကမ္းကို တစ္ခြက္ၿပီး တစ္ခြက္ေသာက္လိုက္ ဆင္မင္းေဆးေပါ့လိပ္ကို ဖြာလိုက္ျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသမွ်ကို စိတ္ပါ၀င္စားစြာ နားေထာင္လွ်က္ ရွိေလေတာ့၏။

ည(၁)နာရီခန္႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကိုေသာင္အား ႏႈတ္ဆက္၍ ျပန္လာေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ဦးေလးအိမ္ကို ေရာက္ေအာင္ ၁၀မိနစ္ခန္႔လမ္းလွ်ာက္ရေလ၏။ ကိုေသာင္းက ကြ်ႏ္ုပ္အား လိုက္ပို႔မည္ဟုေျပာေသာ္လည္း ကြ်ႏ္ုပ္က ရပါတယ္ဟုေျပာကာ တစ္ေယာက္တည္းလမ္းေလွ်ာက္ျပန္လာျခင္း ျဖစ္ေလ၏။

ကြ်န္ုပ္သည္ တန္ေဆာင္းေျမာက္ဖက္မုဒ္မွ ထြက္ကာ ေရႊဘံုသာလမ္းအတိုင္း ေလွ်ာက္ျပန္မည္ျဖစ္ရာ ဘုရား မုဒ္ေပါက္အထြက္တြင္ လမ္းမီး မွိန္မွိန္ေလး ျဖစ္ေနေလ၏။ ေျမာက္ေလတိုက္ေသာေၾကာင့္ သစ္ပင္မ်ားပင္ လႈပ္ခတ္သြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မုဒ္ဦးအထြက္တြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းမွ ၾကက္သီးျဖန္းခနဲ႔ ထသြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္ထဲတြင္လဲ မသိုးမသန္႔ျဖစ္သြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏ေနာက္သို႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ လိုက္လာသကဲ့သို႔လည္း ခံစားရေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ေနာက္သို႔ ခ်ာကနဲ လွည့္ၾကည္လိုက္ေလရာ...

ဘုရားမုဒ္ေပါက္ ဇရပ္ေပၚတြင္ လူငါးေယာက္ ေျခေထာက္တြဲေလာင္းခ်ထိုင္ေနၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အား လက္ျပေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ဇရပ္မွာ ဓာတ္မီးတိုင္တစ္၀က္မွ်ေလာက္သာ ေ၀း၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေရာေရာင္၍လက္ျပကာ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္၍ ျပန္လာေလေတာ့၏။ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းႏွင့္ ကြ်န္ုပ္၏ စိတ္ထဲတြင္ စဥ္းစားမိသည္က ခုနတုန္းက ကြ်ႏ္ုပ္သည္ဇရပ္ေရွ႕မွ ျဖတ္ေရွာက္လာခဲ့တုန္းက ဇရပ္ေပၚမွာ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး။ ငါ့ကို လက္ျပတာ ဘယ္သူေတြပါလိမ့္ဟု အေတြး၀င္လာေသာအခါ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုးသည ္ၾကက္သီး တျဖန္းျဖန္း ထသြားေလေတာ့၏။

ထိုညတြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အိပ္မက္တစ္ခုကို ျမင္မက္ေလ၏။ အိပ္မက္ထဲတြင္ ဇရပ္ေပၚတြင္ လူ(၅)ေယာက္ စုထိုင္ေန၏။ ထို လူငါးေယာက္ထဲတြင္ အသက္ငါးဆယ္ခန္႔ရွိေသာ လူႀကီးမွ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာေလေတာ့၏။ ဘယ္လိုလည္း ေဗဒင္ဆရာေလးရဲ့ အဓိ႒ာန္ၿပီးေတာ့ ျပန္ေတာ့မလား။ ဆရာေလး မျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အကူအညီ တစ္ခုေလာက္ ေတာင္းပါရေစ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႔လုပ္ၿပီး အမွ်အတန္းေပးေ၀ခဲ့ေပးပါဟု ေျပာေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က...

ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ။ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲ။ ဘယ္မွာ ေနတာလဲဟု ျပန္ေမးလိုက္ေလရာ.. ထိုလူႀကီးက ..

ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေရႊဘံုသာဘုရားမွာ ေနတာပါ။ မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ သရဲေတြပါ။ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ ေတာ့ မေမးနဲ႔။ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲဒါ ဆရာေလးမျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႕ေလးလုပ္ၿပီး အမွ်အတန္းေပးေ၀ေစခ်င္ပါတယ္။ ညတုန္းကဇရပ္ေပၚမွာ ဆရာေလးကိုလက္ျပတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ပဲ။ ဆက္ဆက္လုပ္ေပးပါ ဆရာေလး။ ဆရာေလးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေက်ဇူးျပန္ဆပ္ပါ့မယ္ဟု ေျပာဆိုကာ ေပ်ာက္သြားေလေတာ့၏။ ကြ်န္ုပ္လည္း အိပ္ယာမွလန္႔ႏိုးသြားေလရာ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ရာ နံက္ (၄)နာရီခန္႔ ျဖစ္၏။

ေနာက္တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းႏွင့္ ဘုရားေဂါပကမ်ားကို တိုင္ပင္၍ ဘုန္းႀကီး ဆြမ္းေကြ်းရန္ စီစဥ္ရေလ၏။ အိပ္မက္အေၾကာင္းကိုေတာ့ မယံုၾကည္မွာစိုးေသာေၾကာင့္ မေျပာျပေတာ့ပါ။ ကိုေသာင္းႏွင့္ ဘုရားေဂါပကမ်ားမွလည္း ကြ်ႏ္ုပ္အား ကူညီၾကေလ၏။ ဘုရားႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း မ်က္ေစာင္း ထိုးတြင္ရွိေသာ ၀ဲပ်ံဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွ တိုက္အုပ္ဘုန္းႀကီးႏွင့္ သံဃာေတာ္ (၅)ပါးကို ဆြမ္းစားပင့္၍ ဆြမ္းေရာ သကၤန္းေရာ ေဆးေရာ အားလံုးျပည့္ျပည့္စံု လွဴဒါန္းေလ၏။

ထို႔ေနာက္ တိုက္အုပ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးက ကဲ.. ဒကာႀကီး အလွဴက ဘာအတြက္လွဴတာလဲ တကာရဲ့ဟု ကြ်ႏ္ုပ္အားေမးေလရာ တပည့္ေတာ္ ဒီဘုရားထဲမွာရွိတဲ့ မကြ်တ္မလြတ္ေသးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ၇ည္စူးၿပီး လွဴတဲ့ အလွဴပါဘုရာ။ ၿပီးရင္ အရွင္ဘုရားတို႔ကလည္း သူတို႔ေတြအတြက္ ေမတၱာပို႔ အမွ်ေပးေ၀ေပးပါဘုရား ဟု ျပန္ေလွ်ာက္လိုက္ေလရာ ထိုတိုက္အုပ္ဆရာေတာ္သည္ အံ့ၾသသြားေလေတာ့၏။ ထို႔ေနာက္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ေနပါဦး ဒကာႀကီးရဲ့ ၊ ဒကာႀကီးက ဒီမွာရွိတယ္ဆိုတာ ဘယ္လိုသိတာတုန္း၊ ျမင္ရလို႔လားဟု ျပန္ေမးေလရာ ကြ်ႏ္ုပ္ကလည္း ညတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္၍ ေျပာျပေလေတာ့၏။ ထိုအခါ တိုက္အုပ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက

ေအးလ ရွိတာေတာ့ တကယ္ရွိမွာေပါ့။ ၈၈-အေရးအခင္းတုန္းက ဒီဘုရားထဲမွာ ေသထားၾကတဲ့ လူေတြကလည္း ဘယ္ကြ်တ္ပါ့မလဲ။ ေကာင္းပါတယ္ေလ။ အခုလို လုပ္ေပးတာဟု ေျပာဆိုကာ တရားေဟာေပးျခင္း၊ ပရိပ္ရြတ္ေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပး၏။ ထို႔ေနာက္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ကဲ... ဒကာႀကီးက အမွ်ေ၀ ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေအာက္ပါအတိုင္း အမွ်ေပးေ၀လိုက္ေလ၏။

ဒီေရႊဘံုသာ ေစတီ၀န္းအတြင္း ရွိၾကေသာ မကြ်တ္မလြတ္ေသးေသာ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္းတို႔ အတြက္ ရည္စူးၿပီး ျပဳလုပ္တဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ႔ အဖို႔ဘာဂကို အားလံုးတို႔အား အမွ်အတန္း ေပးေ၀ပါသည္။ သာဓု အႏုေမာဒနာ ေခၚဆိုႏိုင္ၾကပါေစသတည္း။

ေန႔လည္းတစ္နာရီခန္႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ဘုရားေစာင့္ ကိုေသာင္းအား ျပန္ေတာ့မယ္ ကိုေသာင္းေရ..၊ ကံမကုန္ေသးရင္ေတာ့ ျပန္ဆံုၾကေသးတာေပါ့ဟု ႏႈတ္ဆက္လိုက္ေလရာ ကိုေသာင္းက ျပန္ဆံုတာ မဆံုတာက မေသခ်ာဘူး ဆရာေလးရဲ့။ မျပန္ခင္ ကြ်န္ေတာ္ကို ေငြေၾကးလာဘ္ရႊင္ေစမယ့္ အေဆာင္ေလး တစ္ခုေလာက္မစခဲ့စမ္းပါ ဆရာေလးရယ္ဟု ေျပာေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ကိုေသာင္းအား ေငြေၾကးလာဘ္ရႊင္ရန္ ေဆာင္ထား၍ရေသာ တားေရာ နံပါတ္ ၂ မယ္ေတာ္ႀကီးကဒ္အား လက္ေေဆာင္ ေပးခဲ့ေလေတာ့သတည္း။ ထိုတားေရာ့ကဒ္ကေလးကို စီးပြားေရးၾကပ္တည္းေနသူမ်ားအား ေပးေဆာင္လိုက္ပါက ေငြေၾကး ေခ်ာင္လည္သြားမည္ ျဖစ္ေလ၏။




သင္တို႔၏အက်ိဳးကို ထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ဆရာဟိန္းတင့္ေဇာ္
ထိုင္းႏိုင္ငံ-မဟာခ်ိဳင္ၿမိဳ႕

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အေရးတႀကီး စကားေျပာဆိုစရာ ကိစၥမ်ားရွိပါက

အေရးႀကံဳ သက္လံုေကာင္းေစ(မင္းသိခၤ)

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဘားလမ္း (ယခုမဟာဗႏၶဳလ ပန္းၿခံလမ္း) ထိပ္တြင္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာေနသည္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ထိုေဟာေျပာေသာေနရာမွ အခန္းပိုင္ရွင္သည္ လြန္စြာေကာင္းပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုအိမ္ရွင္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဧည့္သည္အခ်ိဳ႕မွာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ လုပ္ငန္းကို လြန္စြာ ဒုကၡေပးပါသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာေနစဥ္ အတြင္း ထိုသူမ်ားသည္ ေရဒီယိုကို က်ယ္ေလာင္စြာ ဖြင့္ျခင္း၊ သီခ်င္းက်ယ္ေလာင္စြာဆိုျခင္း၊ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး က်ယ္ေလာင္စြာ ျငင္းခံုျခင္း စေသာ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာ ျခင္းအတြက္ အေႏွာင့္ယွက္ မ်ားစြာျဖစ္ေစပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ “ဒီေနရာက ေျပာင္းမွပဲ” ဟု စိတ္ထဲ၌ ျဖစ္ေပၚခဲ့၏။ ေျပာင္းသည္္ဆိုရာ၌ လြယ္ကူလွသည္ မဟုတ္။ ကြ်ႏ္ုပ္အေနႏွင့္ ဆိုင္လခကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေပးႏိုင္ေသာ္လည္း စေပၚကိုမူ မေပးႏိုင္ေပ။ ေပးစရာလည္း မရွိေပ။ ထိုအခ်ိန္၌မွာပင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက “ ဒီမွာ ဆရာမင္းသိခၤ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အလုပ္နဲ႕ဆိုရင္ (၃၂)လမ္းထိပ္က ကိုသက္တင္၊ ေဒၚ၀တို႔ရဲ႕ အခန္းဟာ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်။ ခင္ဗ်ား ေျပာၾကည့္ပါလား ” ဟု ေျပာရာ ကြ်ႏ္ုပ္က ထိုမိတ္ေဆြအား

“ဒီလိုရွိတယ္ဗ်။ က်ဳပ္က လခကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ စေပၚက မတတ္ႏိုင္ဘူးဗ်။ ေဒၚ၀၀ႀကီးကလည္း စေပၚမရရင္ က်ဳပ္ကို ထားပါ့မလား ” ဟု ေျပာရာ ထိုမိတ္ေဆြက“ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်ာ။ စေပၚ မေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ေဒၚ၀၀က လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ သြားေျပာလည္း စကားအဖတ္ တင္႐ုံ ရွိမွာပါဗ်ာ ” ဟု ေျပာရင္း ထိုမိတ္ေဆြသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ လမ္းခြဲသြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဆူးေလးဘုရား ပန္းၿခံေထာင့္တြင္ ထိုင္းရင္း မည္သို႕ မည္ပံုျပဳလုပ္ရမည္ကို စဥ္းစားေန၏။ ထိုသို႔ စဥ္းစားရာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္တြင္း၌လည္း ေအာက္ပါ အတိုင္း ေရရြတ္မိေလ၏။

“လူဆိုတာ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အၾကပ္အတည္း အခက္အခဲေတြ႕ၿမဲပဲ။ ဒီလို အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္း ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ေငြရွိတဲ့သူက ေငြနဲ႔ေပါက္ၿပီး အဲ့ဒီအၾကပ္အတည္းက လြတ္ေအာင္ ထြက္သြားလိမ့္မယ္။ အာဏာ ရွိတဲ့ သူကလည္း အာဏာနဲ႔ ေျဖရွင္းသြားလိမ့္မယ္။ အသိုင္းအ၀ိုင္း ရွိတဲ့သူကလည္း အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ ေျဖရွင္း ၿပီး သြားလိမ့္မယ္။ ငါ့မွာကေတာ့ ေငြလည္း မရွိဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မတံုး။ အေရးႀကံဳရင္ သက္လံု ေကာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္။ ငါ့မွာ ဘယ္လိုသက္လံုမ်ိဳးရွိသလဲ။ ေၾသာ္ သတိရၿပီ။ ေၾသာ္ သတိရၿပီ။ ငါ့မွာ သက္လံုေကာင္းရွိတာေပါ့။

အဲ့ဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ “ပညာ”။ ဘယ္လိုပညာလဲဆိုေတာ့ အဂၤ၀ိဇၨာပညာ။ ဒီပညာကို ငါလည္း ကြ်မ္းကြ်မ္း က်င္ က်င္ တတ္ထားတာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ အသံုးမခ်ရမွာလဲ။ အသံုးခ်ရမွာေပါ့။ အဲ့ဒီပညာမွာ “ သူ႕ကိုႏိုင္လို စာနဲ႕ခို၊ လိုရာ ေဆးေဖာ္သံုးတဲ့။ “ ဆ ” ဆိုတာက ပညာရပ္စကားကို ေျပာတာ။ အဓိပၸါယ္က “ ဆပြတ္ ” တဲ့ ။ ဆပြတ္ဆိုတာ ေျခာက္ခုေျမာက္ ၿဂိဳဟ္ကို ဆိုလိုတာ။

တနဂၤေႏြသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ေသာၾကာ ” ။
ေသာၾကာသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ဗုဒၶဟူး ” ။
ဗုဒၶဟူးသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ တနလၤာ ” ။
တနလၤာသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ၾကာသပေတး ”
ၾကာသပေတးသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ အဂၤါ ” ။
အဂၤါ သား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ တနဂၤေႏြ ” ဆိုပဲ။

အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့ဒီ “ ဆ ” ကိုခိုၿပီး ေဒၚ၀ႀကီးဆီက တိုက္ခန္းကို ဌားေအာင္ လုပ္ရမွာပဲ။ အင္း……. ဘယ္လို လုပ္ရပါ မလဲ။ ငါ့ဆရာက ငါ့ကို သင္ေပးဖူးတယ္။ “ပဥၶပြတ္ ” နဲ႔ ျမား ၊ ဆပြတ္နဲ႔ ဓား။ ပဥၶပြတ္ဆိုတာ ငါးခု ေျမာက္ ၿဂိဳဟ္ကို ေျပာတာ . . . . .

တနဂၤေႏြ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ၾကာသပေတး ” ။
ၾကာသပေတး ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ တနလၤာ ”
တနလၤာ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ေသာၾကာ ” ။
ေသာၾကာ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ အဂၤါ ” ။
အဂၤါ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ စေန ”
စေန ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ဗုဒၶဟူး” ။
ဗုဒၶဟူး ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ တနဂၤေႏြ ” တဲ့။

အဲ့ဒီေတာ့ ေဒၚ၀ဆိုတာက ဗုဒၶဟူးသမီး။ ဗုဒၶဟူးကို ပဥၶပြတ္နဲ႔ မွ်ားရမယ္ ဆိုေတာ့ ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ တနဂၤေႏြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါ့အိတ္ထဲမွာ အုန္းညြန္႕ ကေလးတစ္ခု ထည့္ၿပီး သြားရမယ္။ ဆပြတ္နဲ႕ ဓားဆိုတဲ့ စကားအရ ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္ဟာ တနလၤာဆိုေတာ့ တနလၤာေန႕ကို သြားမယ္။ သြားတဲ့အခ်ိန္ဟာလည္း ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္အခ်ိန္ တနလၤာအခ်ိန္ကို သြားရမယ္။ အဲ့ဒါက ဗုဒၶဟူးေန႔ရဲ႕ ညေန ၄ နာရီခြဲကေန ၆ နာရီအတြင္းျဖစ္တယ္။ ဆပြတ္ေနရာက ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္ဟာ တနလၤာ ဆိုေတာ့ အေရွ႕စူးစူးပဲ။ ေဒၚ၀ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ငါ ဟာ အေရွ႕စူးစူး ေနရာကထုိင္ၿပီး သူ႔ကိုစကားေျပာမယ္။

ဒီပညာက ခိုင္လံုတဲ့ ပညာပဲ။ ၿပီးရင္ ဒီပညာဟာ ငါ့ရဲ႕ သက္လံုျဖစ္တယ္ ” ကြ်ႏ္ုပ္ဟာ အထက္ပါအတိုင္း ေရရြတ္ၿပီးေနာက္ တနလၤာေန႔သို႔ေရာက္ေသာအခါ၌ အိတ္ထဲတြင္ အုန္းညြန္တစ္ညြန္ထည့္၍ ေဒၚ၀ႀကီးထံ သြား၍ေတြ႕၏။ ေဒၚ၀ႀကီးႏွင့္ေတြ႕၍ ထိုင္ေသာအခါ၌လည္း ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အေရွ႕စူးစူးက ထိုင္၍ ေဒၚ၀သည္ အေနာက္ စူးစူးက ရွိေန၏။ ေဒၚ၀သည္ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ေတြ႕လွ်င္ေတြ႕ခ်င္း “ ထူးထူးျခားျခား ဆရာေရာက္လာတယ္။ ဘာကိတ္” ဟု ေမးေလ၏။ “ က်ဳပ္ကေတာ့ ရွားမီးကိတ္ေပါ့ဗ်ာ။ လာတာကေတာ့ ကိတ္မုန္႔စားဖို႔ လာတာမဟုတ္ပါဘူး။

က်ဳပ္က စကားလည္း သိပ္ၿပီး မေျပာတတ္ဘူး။ စကားေျပာရင္လည္း ၾကာၾကာေျပာတဲ့အခါ အေမာက္မတည့္ ျဖစ္လာတတ္ တယ္။ ဒါကေတာ့ အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တို႔လို လူႏုံလူအေတြဟာ အဲ့ဒီလိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ စကားေျပာတဲ့အခါမွာ “ သူမ်ားလို လွ်ာမရွည္ ငေတမာ၏ ” ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္းပဲ တိုတိုနဲ႕လိုရင္းပဲ ေျပာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚ၀ေရ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးတို႔၊ ဘယ္လိုက ဘယ္ခ်မ္းသာဆိုတဲ့ ဆင္ေျခမ်ိဳးေတြ မေျပာပါနဲ႔ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေဟာဒီအခန္းကေလးဟာ လူလည္း ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ထားတဲ့ ဥစၥာမဟုတ္လား။

ဒီအခန္း ကေလးမွာ က်ဳပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ဆိုင္ဖြင့္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ စေပၚေတာ့ တစ္ျပားမွ မေပးႏိုင္ဘူး။ လခကေတာ့ ၁၅၀ ေမးမယ္။ မနက္ျဖန္ကို က်ဳပ္စားပြဲခံုေတြ ေရြ႕လာေတာ့မယ္ ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ေဒၚ၀က “ မနက္ျဖန္ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ ဆရာရယ္။ ဒီအခ်ိန္ဟာ လူရွင္းတယ္။ အခုပဲ ေရြ႕လိုက္ပါလား ” ဟု ေျပာသျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လညး္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေရြ႕လိုက္ေတာ့သတည္း။

ဤ နည္းကေလးသည္ အဆန္းတၾကယ္နည္း မဟုတ္ပါ။ ဘယ္လိုကိစၥမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္ ခက္ထန္တဲ့ ေခါင္းမာတဲ့ လူနဲ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေရးႀကံဳလို႕ ေျပာစရာရွိရင္ ဒီနည္း ကေလးကို ကြ်ႏ္ုပ္ အၿမဲတမ္းလိုလို အသံုးျပဳခဲ့ပါ သည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ လြဲေခ်ာ္ခြ်တ္ယြင္းသြားသည္ဟု မရွိေသးပါ။ မိဘသေဘာမတူေသာ ခိုးေျပးၾကေသာ စံုတြဲမ်ားသည္ မိဘထံျပန္လိုေသာအါ၌ ကြ်ႏ္ုပ္ထံလာ ဤအကူအညီ ေတာင္းတတ္ပါသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ “ ပဥၶပြတ္ႏွင့္ ျမား၊ ဆပြတ္ႏွင့္ ဓား ” ဟူသည့္ ဤနည္း ကေလးႏွင့္ပင္ ၎တို႔၏ မိဘမ်ားထံသြားေရာက္ ၍ နားေဖာက္ရပါသည္။ ေအာင္ျမင္သည္ခ်ည္း သာ ျဖစ္ေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္အေၾကာင္းကို မသိေသာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက “ မင္းသိခၤ ” အေတာ္စြမ္းတယ္” ဟု ေျပာေလ့ရွိ ပါသည္။ အမွန္စင္စင္ ကြ်ႏ္ုပ္ မစြမ္းပါ။ အေရးႀကံဳလွ်င္ သက္လံုေကာင္းေစဆိုေသာ စကားအတိုင္း ကြ်ႏ္ုပ္၌ နည္းေကာင္း ရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏ ။ ဤနည္းကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္သံုးပါ။ ဤနည္းမွာ မ်ားစြာခက္ေသာနည္း မဟုတ္ပါ။ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ဇယားကေလးကို သံုးမိနစ္ေလာက္ ဖတ္ရႈေလ့လာလိုက္လွ်င္ မုခ် တတ္ကြ်မ္း သြားပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ တတ္ကြ်မ္း သြားၿပီးဆိုလွ်င္ ထိုနည္းကေလးသည္ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္၌ သင့္ဘ၀အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ အရာကေလးတစ္ခု မုခ် ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါမ်ိဳး၌ သင္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား မုခ်ေက်းဇူးတင္ေပလိမ့္မည္။




သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ
မင္းသိခၤ

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

အေရးတႀကီး စကားေျပာဆိုစရာ ကိစၥမ်ားရွိပါက

အေရးႀကံဳ သက္လံုေကာင္းေစ(မင္းသိခၤ)

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဘားလမ္း (ယခုမဟာဗႏၶဳလ ပန္းၿခံလမ္း) ထိပ္တြင္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာေနသည္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္၏။ထိုေဟာေျပာေသာေနရာမွ အခန္းပိုင္ရွင္သည္ လြန္စြာေကာင္းပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ထိုအိမ္ရွင္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဧည့္သည္အခ်ိဳ႕မွာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ လုပ္ငန္းကို လြန္စြာ ဒုကၡေပးပါသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာေနစဥ္ အတြင္း ထိုသူမ်ားသည္ ေရဒီယိုကို က်ယ္ေလာင္စြာ ဖြင့္ျခင္း၊ သီခ်င္းက်ယ္ေလာင္စြာဆိုျခင္း၊ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး က်ယ္ေလာင္စြာ ျငင္းခံုျခင္း စေသာ လုပ္ရပ္မ်ားသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ေဟာေျပာ ျခင္းအတြက္ အေႏွာင့္ယွက္ မ်ားစြာျဖစ္ေစပါသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ “ဒီေနရာက ေျပာင္းမွပဲ” ဟု စိတ္ထဲ၌ ျဖစ္ေပၚခဲ့၏။ ေျပာင္းသည္္ဆိုရာ၌ လြယ္ကူလွသည္ မဟုတ္။ ကြ်ႏ္ုပ္အေနႏွင့္ ဆိုင္လခကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ ေပးႏိုင္ေသာ္လည္း စေပၚကိုမူ မေပးႏိုင္ေပ။ ေပးစရာလည္း မရွိေပ။ ထိုအခ်ိန္၌မွာပင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက “ ဒီမွာ ဆရာမင္းသိခၤ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အလုပ္နဲ႕ဆိုရင္ (၃၂)လမ္းထိပ္က ကိုသက္တင္၊ ေဒၚ၀တို႔ရဲ႕ အခန္းဟာ အေကာင္းဆံုးပဲဗ်။ ခင္ဗ်ား ေျပာၾကည့္ပါလား ” ဟု ေျပာရာ ကြ်ႏ္ုပ္က ထိုမိတ္ေဆြအား

“ဒီလိုရွိတယ္ဗ်။ က်ဳပ္က လခကိုေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ေပးႏိုင္ပါတယ္။ စေပၚက မတတ္ႏိုင္ဘူးဗ်။ ေဒၚ၀၀ႀကီးကလည္း စေပၚမရရင္ က်ဳပ္ကို ထားပါ့မလား ” ဟု ေျပာရာ ထိုမိတ္ေဆြက“ေသခ်ာတာေပါ့ဗ်ာ။ စေပၚ မေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ ေဒၚ၀၀က လက္ခံမွာ မဟုတ္ဘူး။ သြားေျပာလည္း စကားအဖတ္ တင္႐ုံ ရွိမွာပါဗ်ာ ” ဟု ေျပာရင္း ထိုမိတ္ေဆြသည္ ကြ်ႏ္ုပ္ႏွင့္ လမ္းခြဲသြားေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ဆူးေလးဘုရား ပန္းၿခံေထာင့္တြင္ ထိုင္းရင္း မည္သို႕ မည္ပံုျပဳလုပ္ရမည္ကို စဥ္းစားေန၏။ ထိုသို႔ စဥ္းစားရာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ စိတ္တြင္း၌လည္း ေအာက္ပါ အတိုင္း ေရရြတ္မိေလ၏။

“လူဆိုတာ တစ္ေန႕ေန႕ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အၾကပ္အတည္း အခက္အခဲေတြ႕ၿမဲပဲ။ ဒီလို အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္း ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ေငြရွိတဲ့သူက ေငြနဲ႔ေပါက္ၿပီး အဲ့ဒီအၾကပ္အတည္းက လြတ္ေအာင္ ထြက္သြားလိမ့္မယ္။ အာဏာ ရွိတဲ့ သူကလည္း အာဏာနဲ႔ ေျဖရွင္းသြားလိမ့္မယ္။ အသိုင္းအ၀ိုင္း ရွိတဲ့သူကလည္း အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔ ေျဖရွင္း ၿပီး သြားလိမ့္မယ္။ ငါ့မွာကေတာ့ ေငြလည္း မရွိဘူး။ အဲ့ဒီေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္မတံုး။ အေရးႀကံဳရင္ သက္လံု ေကာင္းရမယ္ ဆိုတဲ့ စကားရွိတယ္။ ငါ့မွာ ဘယ္လိုသက္လံုမ်ိဳးရွိသလဲ။ ေၾသာ္ သတိရၿပီ။ ေၾသာ္ သတိရၿပီ။ ငါ့မွာ သက္လံုေကာင္းရွိတာေပါ့။

အဲ့ဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့ “ပညာ”။ ဘယ္လိုပညာလဲဆိုေတာ့ အဂၤ၀ိဇၨာပညာ။ ဒီပညာကို ငါလည္း ကြ်မ္းကြ်မ္း က်င္ က်င္ တတ္ထားတာပဲ။ ဘာျဖစ္လို႔ အသံုးမခ်ရမွာလဲ။ အသံုးခ်ရမွာေပါ့။ အဲ့ဒီပညာမွာ “ သူ႕ကိုႏိုင္လို စာနဲ႕ခို၊ လိုရာ ေဆးေဖာ္သံုးတဲ့။ “ ဆ ” ဆိုတာက ပညာရပ္စကားကို ေျပာတာ။ အဓိပၸါယ္က “ ဆပြတ္ ” တဲ့ ။ ဆပြတ္ဆိုတာ ေျခာက္ခုေျမာက္ ၿဂိဳဟ္ကို ဆိုလိုတာ။

တနဂၤေႏြသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ေသာၾကာ ” ။
ေသာၾကာသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ဗုဒၶဟူး ” ။
ဗုဒၶဟူးသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ တနလၤာ ” ။
တနလၤာသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ ၾကာသပေတး ”
ၾကာသပေတးသား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ အဂၤါ ” ။
အဂၤါ သား” ရဲ႕ “ ဆ ” ဟာ “ တနဂၤေႏြ ” ဆိုပဲ။

အဲ့ဒီေတာ့ အဲ့ဒီ “ ဆ ” ကိုခိုၿပီး ေဒၚ၀ႀကီးဆီက တိုက္ခန္းကို ဌားေအာင္ လုပ္ရမွာပဲ။ အင္း……. ဘယ္လို လုပ္ရပါ မလဲ။ ငါ့ဆရာက ငါ့ကို သင္ေပးဖူးတယ္။ “ပဥၶပြတ္ ” နဲ႔ ျမား ၊ ဆပြတ္နဲ႔ ဓား။ ပဥၶပြတ္ဆိုတာ ငါးခု ေျမာက္ ၿဂိဳဟ္ကို ေျပာတာ . . . . .

တနဂၤေႏြ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ၾကာသပေတး ” ။
ၾကာသပေတး ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ တနလၤာ ”
တနလၤာ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ေသာၾကာ ” ။
ေသာၾကာ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ အဂၤါ ” ။
အဂၤါ ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ စေန ”
စေန ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ ဗုဒၶဟူး” ။
ဗုဒၶဟူး ” ရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ “ တနဂၤေႏြ ” တဲ့။

အဲ့ဒီေတာ့ ေဒၚ၀ဆိုတာက ဗုဒၶဟူးသမီး။ ဗုဒၶဟူးကို ပဥၶပြတ္နဲ႔ မွ်ားရမယ္ ဆိုေတာ့ ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ပဥၶပြတ္ဟာ တနဂၤေႏြ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါ့အိတ္ထဲမွာ အုန္းညြန္႕ ကေလးတစ္ခု ထည့္ၿပီး သြားရမယ္။ ဆပြတ္နဲ႕ ဓားဆိုတဲ့ စကားအရ ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္ဟာ တနလၤာဆိုေတာ့ တနလၤာေန႕ကို သြားမယ္။ သြားတဲ့အခ်ိန္ဟာလည္း ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္အခ်ိန္ တနလၤာအခ်ိန္ကို သြားရမယ္။ အဲ့ဒါက ဗုဒၶဟူးေန႔ရဲ႕ ညေန ၄ နာရီခြဲကေန ၆ နာရီအတြင္းျဖစ္တယ္။ ဆပြတ္ေနရာက ဗုဒၶဟူးရဲ႕ ဆပြတ္ဟာ တနလၤာ ဆိုေတာ့ အေရွ႕စူးစူးပဲ။ ေဒၚ၀ႀကီးနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အခါမွာ ငါ ဟာ အေရွ႕စူးစူး ေနရာကထုိင္ၿပီး သူ႔ကိုစကားေျပာမယ္။

ဒီပညာက ခိုင္လံုတဲ့ ပညာပဲ။ ၿပီးရင္ ဒီပညာဟာ ငါ့ရဲ႕ သက္လံုျဖစ္တယ္ ” ကြ်ႏ္ုပ္ဟာ အထက္ပါအတိုင္း ေရရြတ္ၿပီးေနာက္ တနလၤာေန႔သို႔ေရာက္ေသာအခါ၌ အိတ္ထဲတြင္ အုန္းညြန္တစ္ညြန္ထည့္၍ ေဒၚ၀ႀကီးထံ သြား၍ေတြ႕၏။ ေဒၚ၀ႀကီးႏွင့္ေတြ႕၍ ထိုင္ေသာအခါ၌လည္း ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အေရွ႕စူးစူးက ထိုင္၍ ေဒၚ၀သည္ အေနာက္ စူးစူးက ရွိေန၏။ ေဒၚ၀သည္ ကြ်ႏ္ုပ္ကို ေတြ႕လွ်င္ေတြ႕ခ်င္း “ ထူးထူးျခားျခား ဆရာေရာက္လာတယ္။ ဘာကိတ္” ဟု ေမးေလ၏။ “ က်ဳပ္ကေတာ့ ရွားမီးကိတ္ေပါ့ဗ်ာ။ လာတာကေတာ့ ကိတ္မုန္႔စားဖို႔ လာတာမဟုတ္ပါဘူး။

က်ဳပ္က စကားလည္း သိပ္ၿပီး မေျပာတတ္ဘူး။ စကားေျပာရင္လည္း ၾကာၾကာေျပာတဲ့အခါ အေမာက္မတည့္ ျဖစ္လာတတ္ တယ္။ ဒါကေတာ့ အဆန္းမဟုတ္ပါဘူး။ က်ဳပ္တို႔လို လူႏုံလူအေတြဟာ အဲ့ဒီလိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ စကားေျပာတဲ့အခါမွာ “ သူမ်ားလို လွ်ာမရွည္ ငေတမာ၏ ” ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္းပဲ တိုတိုနဲ႕လိုရင္းပဲ ေျပာတတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ေဒၚ၀ေရ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးတို႔၊ ဘယ္လိုက ဘယ္ခ်မ္းသာဆိုတဲ့ ဆင္ေျခမ်ိဳးေတြ မေျပာပါနဲ႔ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေဟာဒီအခန္းကေလးဟာ လူလည္း ေနတာ မဟုတ္ဘူး။ စာအုပ္အေဟာင္းေတြ ထားတဲ့ ဥစၥာမဟုတ္လား။

ဒီအခန္း ကေလးမွာ က်ဳပ္ ေဗဒင္လကၡဏာ ဆိုင္ဖြင့္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။ စေပၚေတာ့ တစ္ျပားမွ မေပးႏိုင္ဘူး။ လခကေတာ့ ၁၅၀ ေမးမယ္။ မနက္ျဖန္ကို က်ဳပ္စားပြဲခံုေတြ ေရြ႕လာေတာ့မယ္ ” ဟု ေျပာလိုက္ရာ ေဒၚ၀က “ မနက္ျဖန္ေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႕ ဆရာရယ္။ ဒီအခ်ိန္ဟာ လူရွင္းတယ္။ အခုပဲ ေရြ႕လိုက္ပါလား ” ဟု ေျပာသျဖင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လညး္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေရြ႕လိုက္ေတာ့သတည္း။

ဤ နည္းကေလးသည္ အဆန္းတၾကယ္နည္း မဟုတ္ပါ။ ဘယ္လိုကိစၥမွာ ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ေလာက္ ခက္ထန္တဲ့ ေခါင္းမာတဲ့ လူနဲ႕ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေရးႀကံဳလို႕ ေျပာစရာရွိရင္ ဒီနည္း ကေလးကို ကြ်ႏ္ုပ္ အၿမဲတမ္းလိုလို အသံုးျပဳခဲ့ပါ သည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ လြဲေခ်ာ္ခြ်တ္ယြင္းသြားသည္ဟု မရွိေသးပါ။ မိဘသေဘာမတူေသာ ခိုးေျပးၾကေသာ စံုတြဲမ်ားသည္ မိဘထံျပန္လိုေသာအါ၌ ကြ်ႏ္ုပ္ထံလာ ဤအကူအညီ ေတာင္းတတ္ပါသည္။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ “ ပဥၶပြတ္ႏွင့္ ျမား၊ ဆပြတ္ႏွင့္ ဓား ” ဟူသည့္ ဤနည္း ကေလးႏွင့္ပင္ ၎တို႔၏ မိဘမ်ားထံသြားေရာက္ ၍ နားေဖာက္ရပါသည္။ ေအာင္ျမင္သည္ခ်ည္း သာ ျဖစ္ေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္အေၾကာင္းကို မသိေသာ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက “ မင္းသိခၤ ” အေတာ္စြမ္းတယ္” ဟု ေျပာေလ့ရွိ ပါသည္။ အမွန္စင္စင္ ကြ်ႏ္ုပ္ မစြမ္းပါ။ အေရးႀကံဳလွ်င္ သက္လံုေကာင္းေစဆိုေသာ စကားအတိုင္း ကြ်ႏ္ုပ္၌ နည္းေကာင္း ရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏ ။ ဤနည္းကို ယံုယံုၾကည္ၾကည္သံုးပါ။ ဤနည္းမွာ မ်ားစြာခက္ေသာနည္း မဟုတ္ပါ။ ေအာက္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ဇယားကေလးကို သံုးမိနစ္ေလာက္ ဖတ္ရႈေလ့လာလိုက္လွ်င္ မုခ် တတ္ကြ်မ္း သြားပါလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ တတ္ကြ်မ္း သြားၿပီးဆိုလွ်င္ ထိုနည္းကေလးသည္ တစ္ေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္၌ သင့္ဘ၀အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေသာ အရာကေလးတစ္ခု မုခ် ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ထိုအခါမ်ိဳး၌ သင္သည္ ကြ်ႏ္ုပ္အား မုခ်ေက်းဇူးတင္ေပလိမ့္မည္။




သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ
မင္းသိခၤ

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ေခ်းထားေသာ ေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မဟာခ်ိဳင္-ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္းေလး ရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ (၆၀)ႏွစ္ခန္႔ ရွိေသာ သူအိုလင္မယားႏွစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ သူတို႔၏ အသက္အရြယ္အရ ဆိုလွ်င္ ျမန္မာျပည္ တြင္ျပန္၍ ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ႏွင့္ ဥပုဒ္သတင္း ေဆာက္တည္ရင္းျဖင့္ လူ႕ဘ၀၏ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္မ်ားကို ကုသိုလ္ ဘာ၀နာ ပြားမ်ားရင္းျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္သင့္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ အခုေတာ့ သူတို႔ လင္မယားသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနေနရသနည္းဟု ကြ်ႏ္ုပ္ စိတ္ထဲမွ တစ္ေယာက္တည္း ေတြးမိေလေတာ့၏။

ကဲ.. ထိုင္ၾကပါဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီေပးရမလဲဟု ေမးလိုက္ေလရာ....

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လင္မယားမွာ သားသမီး မရွိပါဘူး။ ေျပးၾကည့္မွ ဒီလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံကိုေရာက္လာတာလဲ (၁၈)ႏွစ္ရွိၿပီဆရာ။ ဒီၾကားထဲေတာ့ ၃-ေခါက္ေလာ့ေတာ့ ျပန္ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနရတာ စိတ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ အသက္ေလးကလည္း ႀကီးၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ္ရပ္ ကိုယ္ရြာ ပဲ ျပန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္ေနခ်င္ပါၿပီ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သြားမယ္။ ဘုရားသြားမယ္။ တရားစခန္းေလး ဘာေလး၀င္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆးေန ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေသခ်င္ပါတယ္ ဆရာေလးရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က... ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီလို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီအသက္ ဒီအရြယ္ေတြ ေရာက္ၿပီဆိုမွေတာ့ ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ ေနထိုင္သင့္ၿပီ မဟုတ္လား။ လူမွန္း သိတတ္စ အရြယ္ကတည္းက ကြ်န္ေတာတို႔တေတြဟာ ဒီစား၀တ္ေနေရးဆိုတဲ့ အေရးသံုုးပါးရယ္ သမုဒၵ ရာ ၀မ္းတထြာဆိုတာရယ္ ေနာက္မွာ ႐ံုးကန္ လႈပ္ရွားေနရတာ။ တစ္ခါဘူးမွ အားလပ္ရက္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ပါပဲ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ဘယ္ေလာက္ပဲ ဘုရားတရားနဲ႔ ေနခ်င္ေပမယ့္ တကယ္ေနေနရတာက ဒီေလာကႀကီးထဲ မွာေလာဘေတြ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြနဲ႔ပဲ ေနထိုင္ေနၾကရတယ္။ အခုလို ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ၿပီး ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္ေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္သူက...

ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ေကာင္းတယ္ဆရာေရ။ ဒါေပမယ့္ အခက္အခဲေတြက ရွိေနေတာ့။ ျပန္ေတာင္ ျပန္ျဖစ္ပါ့ မ လား မသိဘူး။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔က ဒီမွာ ေငြတိုးေလး နည္းနည္းပါးပါး ခ်ထားပါတယ္ ဆရာရယ္။ အဲဒါေလးေတြကို အခု ျပန္သိမ္းေနတာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျပန္ေပးၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ နည္းနည္းလက္ ခက္ေနတယ္ ဆရာေရ။ အဲဒီေတာ့ ေပးထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစတဲ့ ယၾတာေလး ဘာေလး ကူညီေပးပါဦး ဟု ေျပာေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေခ်းထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာ ေအာက္ပါယၾတာကို ထိုအဖိုးႀကီး အဖြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ဦးအား ေပးရင္း ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္၍ ဘုရားရိပ္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးလိုက္ရပါသတည္း။

ေခ်းထားသာငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

မုန္႔စိမ္းေပါင္းကို ေၾကြပုဂံထဲကို ထည့္ပါ။ ထိုမုန္႔စိ္မ္းေပါင္းေပၚတြင္ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ထြန္းပါ။ ၿပီးေတာ့ ဘုရားမွာ ကပ္လွဴၿပီး အေၾကြးယူထားသူ၏ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ ေနာက္ နာမည္ေခၚၿပီး ငါ့အေၾကြးေတြ အျမန္ လာေပးေစဟု (၉)ႀကိမ္ ေျပာပါ။ ရက္ပိုင္း လပိုင္းအတြင္း အဆင္ေျပ သြားပါေၾကာင္း.......

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ေခ်းထားေသာ ေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

တစ္ေန႔သ၌ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ မဟာခ်ိဳင္-ေန၀စ္ရွိ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ေဗဒင္လကၡဏာေဟာခန္းေလး ရွိရာသို႔ အသက္အားျဖင့္ (၆၀)ႏွစ္ခန္႔ ရွိေသာ သူအိုလင္မယားႏွစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ သူတို႔၏ အသက္အရြယ္အရ ဆိုလွ်င္ ျမန္မာျပည္ တြင္ျပန္၍ ဘုရားသြား ေက်ာင္းတက္ႏွင့္ ဥပုဒ္သတင္း ေဆာက္တည္ရင္းျဖင့္ လူ႕ဘ၀၏ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္မ်ားကို ကုသိုလ္ ဘာ၀နာ ပြားမ်ားရင္းျဖင့္သာ အခ်ိန္ကုန္သင့္သည္ မဟုတ္ပါေလာ။ အခုေတာ့ သူတို႔ လင္မယားသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနေနရသနည္းဟု ကြ်ႏ္ုပ္ စိတ္ထဲမွ တစ္ေယာက္တည္း ေတြးမိေလေတာ့၏။

ကဲ.. ထိုင္ၾကပါဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာကူညီေပးရမလဲဟု ေမးလိုက္ေလရာ....

ဒီလိုပါဆရာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လင္မယားမွာ သားသမီး မရွိပါဘူး။ ေျပးၾကည့္မွ ဒီလင္မယား ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံကိုေရာက္လာတာလဲ (၁၈)ႏွစ္ရွိၿပီဆရာ။ ဒီၾကားထဲေတာ့ ၃-ေခါက္ေလာ့ေတာ့ ျပန္ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ ေနရတာ စိတ္မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ အသက္ေလးကလည္း ႀကီးၿပီဆိုေတာ့ ကိုယ္ရပ္ ကိုယ္ရြာ ပဲ ျပန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ျပန္ေနခ်င္ပါၿပီ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း သြားမယ္။ ဘုရားသြားမယ္။ တရားစခန္းေလး ဘာေလး၀င္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆးေန ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေသခ်င္ပါတယ္ ဆရာေလးရယ္ဟု ေျပာေလ၏။

ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က... ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ။ ဒီလို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ ေကာင္းပါတယ္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဒီအသက္ ဒီအရြယ္ေတြ ေရာက္ၿပီဆိုမွေတာ့ ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ ေနထိုင္သင့္ၿပီ မဟုတ္လား။ လူမွန္း သိတတ္စ အရြယ္ကတည္းက ကြ်န္ေတာတို႔တေတြဟာ ဒီစား၀တ္ေနေရးဆိုတဲ့ အေရးသံုုးပါးရယ္ သမုဒၵ ရာ ၀မ္းတထြာဆိုတာရယ္ ေနာက္မွာ ႐ံုးကန္ လႈပ္ရွားေနရတာ။ တစ္ခါဘူးမွ အားလပ္ရက္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ ပါပဲ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲက ဘယ္ေလာက္ပဲ ဘုရားတရားနဲ႔ ေနခ်င္ေပမယ့္ တကယ္ေနေနရတာက ဒီေလာကႀကီးထဲ မွာေလာဘေတြ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြနဲ႔ပဲ ေနထိုင္ေနၾကရတယ္။ အခုလို ျမန္မာျပည္ကို ျပန္ၿပီး ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္မွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္ေတာ့မယ္ ဆိုေတာ့ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာဟု ျပန္ေျပာလိုက္ေလ၏။

ထိုအခါ အမ်ိဳးသမီး ျဖစ္သူက...

ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ေကာင္းတယ္ဆရာေရ။ ဒါေပမယ့္ အခက္အခဲေတြက ရွိေနေတာ့။ ျပန္ေတာင္ ျပန္ျဖစ္ပါ့ မ လား မသိဘူး။ ဘာလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္မတို႔က ဒီမွာ ေငြတိုးေလး နည္းနည္းပါးပါး ခ်ထားပါတယ္ ဆရာရယ္။ အဲဒါေလးေတြကို အခု ျပန္သိမ္းေနတာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ျပန္ေပးၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့ နည္းနည္းလက္ ခက္ေနတယ္ ဆရာေရ။ အဲဒီေတာ့ ေပးထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစတဲ့ ယၾတာေလး ဘာေလး ကူညီေပးပါဦး ဟု ေျပာေလေသာေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေခ်းထားေသာေငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာ ေအာက္ပါယၾတာကို ထိုအဖိုးႀကီး အဖြားႀကီး လင္မယားႏွစ္ဦးအား ေပးရင္း ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္၍ ဘုရားရိပ္တြင္ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေပးလိုက္ရပါသတည္း။

ေခ်းထားသာငြမ်ား အျမန္ျပန္ရေစေသာယၾတာ

မုန္႔စိမ္းေပါင္းကို ေၾကြပုဂံထဲကို ထည့္ပါ။ ထိုမုန္႔စိ္မ္းေပါင္းေပၚတြင္ ဖေယာင္းတိုင္ တစ္တိုင္ထြန္းပါ။ ၿပီးေတာ့ ဘုရားမွာ ကပ္လွဴၿပီး အေၾကြးယူထားသူ၏ မ်က္ႏွာကို ျမင္ေအာင္ၾကည့္ပါ။ ေနာက္ နာမည္ေခၚၿပီး ငါ့အေၾကြးေတြ အျမန္ လာေပးေစဟု (၉)ႀကိမ္ ေျပာပါ။ ရက္ပိုင္း လပိုင္းအတြင္း အဆင္ေျပ သြားပါေၾကာင္း.......

သင္တို႔၏အက်ိဳးကိုထာ၀စဥ္လိုလားေသာ
ေစတနာေကာင္းျဖင့္
ဟိန္းတင့္ေဇာ္

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

မေနာမယ-မေငြလွိဳင္

ဆီမီးခြက္ မေငြလႈိင္ဆိုတဲ့ မင္းသမီးတစ္လက္ ရွိခဲ့ဘူးတာေတာ့ ၾကားဖူး ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆီမီးခြက္ အကေကာင္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း မေငြလႈိုင္လည္း ရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ သူတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္က ဘယ္လို အားကိုးရမွာ တုန္းဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပန္၍ ေမးလိုက္ရာ ထိုလူႀကီးက....

လူကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးကြ။ ဓါတ္ကို ေျပာတာ။ ဆီမီးခြက္ဆိုတာက ထြန္းေတာက္တဲ့ ဓါတ္ ၊ မ-ဆုိတာက မ-စတဲ့ဓါတ္။ ေငြလႈိင္ ဆိုတာက ေငြေပါတဲ့ ဓါတ္။ ဆီမီးခြက္ခ်ဥ္း သက္သက္က အေႏၲာ" ရတယ္ကြ။ အေႏၲာဆိုတာ မင္းနားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ " ၁၀ " ရတာကို ေျပာတာ။ ဒီမွာ ၾကည့္ကြာဟု ဆိုကာ ၎၏ လြယ္အိတ္မွ ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္ကို ထုပ္၍ သူ၏ ေဖာင္တိန္ႏွင့္ပင္ ေဖာ္ျပပါပံုကို ေရးျပေလေတာ့၏။

ကြ်ႏ္ုပ္လည္းပံုကို ေသခ်ာစြာ ၾကည့္၏။ ဆီမီးခြက္တစ္ခု မီးေတာက္ေနေသာပံုျဖစ္၏။ ထို ဆီမီးခြက္ေပၚတြင္ မေငြလႈိင္ ဆိုေသာ စာသားေရးထား၏။ ထိုပံုေလးကို ကြ်ႏ္ုပ္အား ေပးေလ၏။ အိမ္ရွိရင္ အိမ္မွာ ခ်ိပ္။ အိမ္မရွိရင္ အိပ္ထဲမွာ ထည့္။ မီးခြက္ မီးေတာက္ခ်ိန္ နီးၿပီ။ မီးေတာက္ရင္ မေငြလႈိင္ ကလိမ့္မယ္။ မေငြလႈိင္ကရင္ မင္းအိမ္မွာ ပြဲျဖစ္ၿပီ။ ပြဲျဖစ္ရင္ ပြဲၾကည့္မယ့္လူ လာလိမ့္မယ္။ လူစည္ကား လိမ့္မယ္။

စိတ္၀င္စားသူမ်ား ၊ ယံုၾကည္သူမ်ား အတြက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ (မူရင္း-အဘ မင္းသိခၤ)

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

မေနာမယ-မေငြလွိဳင္

ဆီမီးခြက္ မေငြလႈိင္ဆိုတဲ့ မင္းသမီးတစ္လက္ ရွိခဲ့ဘူးတာေတာ့ ၾကားဖူး ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆီမီးခြက္ အကေကာင္းတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း မေငြလႈိုင္လည္း ရွိပါတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ သူတို႔ကို ကြ်န္ေတာ္က ဘယ္လို အားကိုးရမွာ တုန္းဟု ကြ်ႏ္ုပ္က ျပန္၍ ေမးလိုက္ရာ ထိုလူႀကီးက....

လူကို ေျပာတာ မဟုတ္ဘူးကြ။ ဓါတ္ကို ေျပာတာ။ ဆီမီးခြက္ဆိုတာက ထြန္းေတာက္တဲ့ ဓါတ္ ၊ မ-ဆုိတာက မ-စတဲ့ဓါတ္။ ေငြလႈိင္ ဆိုတာက ေငြေပါတဲ့ ဓါတ္။ ဆီမီးခြက္ခ်ဥ္း သက္သက္က အေႏၲာ" ရတယ္ကြ။ အေႏၲာဆိုတာ မင္းနားလည္မွာ မဟုတ္ဘူး။ " ၁၀ " ရတာကို ေျပာတာ။ ဒီမွာ ၾကည့္ကြာဟု ဆိုကာ ၎၏ လြယ္အိတ္မွ ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္ကို ထုပ္၍ သူ၏ ေဖာင္တိန္ႏွင့္ပင္ ေဖာ္ျပပါပံုကို ေရးျပေလေတာ့၏။

ကြ်ႏ္ုပ္လည္းပံုကို ေသခ်ာစြာ ၾကည့္၏။ ဆီမီးခြက္တစ္ခု မီးေတာက္ေနေသာပံုျဖစ္၏။ ထို ဆီမီးခြက္ေပၚတြင္ မေငြလႈိင္ ဆိုေသာ စာသားေရးထား၏။ ထိုပံုေလးကို ကြ်ႏ္ုပ္အား ေပးေလ၏။ အိမ္ရွိရင္ အိမ္မွာ ခ်ိပ္။ အိမ္မရွိရင္ အိပ္ထဲမွာ ထည့္။ မီးခြက္ မီးေတာက္ခ်ိန္ နီးၿပီ။ မီးေတာက္ရင္ မေငြလႈိင္ ကလိမ့္မယ္။ မေငြလႈိင္ကရင္ မင္းအိမ္မွာ ပြဲျဖစ္ၿပီ။ ပြဲျဖစ္ရင္ ပြဲၾကည့္မယ့္လူ လာလိမ့္မယ္။ လူစည္ကား လိမ့္မယ္။

စိတ္၀င္စားသူမ်ား ၊ ယံုၾကည္သူမ်ား အတြက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ (မူရင္း-အဘ မင္းသိခၤ)

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ျဖဳန္းတီးမႈ႕မ်ား ရပ္ေစသတည္း

မာဒါလိုင္းမြန္ တဲပင္ ဆိုေသာ အေနာက္တိုင္း ေလာကီပညာရွင္ တစ္ဦးက (၁၉၆၂) ခုႏွစ္ ေလာက္တြင္ မဂၢဇင္းတစ္ေဆာင္၌ တဲေရာ့ေခၚ ေလာကီပညာသံုး ကဒ္ျပား (သို႔) ေဗဒင္သံုး ေသာ ကတ္ျပားတြင္ အမွတ္ (၁၄) ကတ္ျပားသည္ ျဖဳန္းတီးမႈ႕မ်ား ၊ ေငြေၾကး ကုန္က်မႈ႕မ်ား၌ ကာကြယ္ႏိုင္သည္ဟု သူ၏ ေဆာင္းပါး၌ ေဖာ္ျပထား၏။

ထိုေဆာင္းပါးကို ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အမွတ္ရသျဖင့္ တဲေရာ့နံပါတ္(၁၄) ကဒ္ျပားကို အိပ္ထဲရွာ၍ ထည့္ထားဦးမွဟု ဆိုကာ ကဒ္ျပားကို ရွာေနျခင္းျဖစ္၏။ ထိုကဒ္ျပားတြင္ ပံု တစ္ပံုပါ၏။ ထိုပံုတြင္ မိန္းမတစ္ဦး ေရအိုးႏွစ္လံုး ကိုင္လွ်က္ ေရမ်ားကို တစ္အိုးမွ တစ္အိုး ေျပာင္းလဲ သြန္ေလာင္းေနေသာပံု ျဖစ္၏။ ထိုကဒ္ျပား၏ အမည္မွာ " တင္းပရင့္" ဟု ျဖစ္၏။ ၎၏ အနက္မွာ ၿခိဳးၿခံေခြ်တာျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုကဒ္ျပားကို ထုပ္၍ ကြ်ႏ္ုပ္၏ အိပ္အတြင္း၌ ေဆာင္ထားေလေတာ့၏။ (မူရင္း- အဘမင္းသိခၤ)

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ျဖဳန္းတီးမႈ႕မ်ား ရပ္ေစသတည္း

မာဒါလိုင္းမြန္ တဲပင္ ဆိုေသာ အေနာက္တိုင္း ေလာကီပညာရွင္ တစ္ဦးက (၁၉၆၂) ခုႏွစ္ ေလာက္တြင္ မဂၢဇင္းတစ္ေဆာင္၌ တဲေရာ့ေခၚ ေလာကီပညာသံုး ကဒ္ျပား (သို႔) ေဗဒင္သံုး ေသာ ကတ္ျပားတြင္ အမွတ္ (၁၄) ကတ္ျပားသည္ ျဖဳန္းတီးမႈ႕မ်ား ၊ ေငြေၾကး ကုန္က်မႈ႕မ်ား၌ ကာကြယ္ႏိုင္သည္ဟု သူ၏ ေဆာင္းပါး၌ ေဖာ္ျပထား၏။

ထိုေဆာင္းပါးကို ကြ်ႏ္ုပ္သည္ အမွတ္ရသျဖင့္ တဲေရာ့နံပါတ္(၁၄) ကဒ္ျပားကို အိပ္ထဲရွာ၍ ထည့္ထားဦးမွဟု ဆိုကာ ကဒ္ျပားကို ရွာေနျခင္းျဖစ္၏။ ထိုကဒ္ျပားတြင္ ပံု တစ္ပံုပါ၏။ ထိုပံုတြင္ မိန္းမတစ္ဦး ေရအိုးႏွစ္လံုး ကိုင္လွ်က္ ေရမ်ားကို တစ္အိုးမွ တစ္အိုး ေျပာင္းလဲ သြန္ေလာင္းေနေသာပံု ျဖစ္၏။ ထိုကဒ္ျပား၏ အမည္မွာ " တင္းပရင့္" ဟု ျဖစ္၏။ ၎၏ အနက္မွာ ၿခိဳးၿခံေခြ်တာျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ထိုကဒ္ျပားကို ထုပ္၍ ကြ်ႏ္ုပ္၏ အိပ္အတြင္း၌ ေဆာင္ထားေလေတာ့၏။ (မူရင္း- အဘမင္းသိခၤ)

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ႏိုင္ငံျခားမွေငြအျမန္ေပးပို႔ေစေသာယၾတာ

စပယ္ယာအမ္းေသာပိုက္ဆံျဖင့္ ဓါတ္ပံုကို႐ိုက္ေသာ ယၾတာဆန္းတစ္မ်ိဳး
(မူရင္းအဘမင္းသိခၤ)

တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ အသက္ေလးဆယ္အရြယ္ခန္႔ရွိ အရွာဘီဆိုေသာ မိန္းမတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က " ကဲ... အရွာဘီ ၊ လာတဲ့ ကိစၥ ေျပာစမ္းပါဦး "ဟု ေမးလိုက္ရာ ၎က...

ဒီလိုပါဆရာရယ္။ ကြ်န္မေယာက္က်ား ေဘလာဒင္က ႏြားေမြးခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကြ်န္မႏြားေတြ၀ယ္ေပးထားတယ္ ႏြားေတြလည္း၀ယ္ ၿပီးေရာ သူက မေမြးခ်င္ျပန္ဘူး မေလးရွားကိုသြားခ်င္တယ္ လို႔ေျပာျပန္တယ္။ အဲဒါကြ်န္မလဲသူမ်ားဆီကပိုက္ဆံေခ်းၿပီးမေလးရွားကိုပို႔လိုက္တယ္။ မေလးရွားလည္းေရာက္ေရာ သူရတဲ့ပိုက္ဆံ ေတြကို သူ႔ဘာသာသူသံုးၿဖံဳးေနတယ္။ ကြ်န္မဆီကိုေငြမပို႔ဘူး ကြ်န္မမွာေတာ့ ေႄကြးေတြနဲ႔ေန႔တိုင္း ရင္ဆိုင္ ေနရတယ္... အဲဒါေငြပို႔ေအာင္လုပ္ေပးစမ္းပါ" ဟုေျပာေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေကာင္းကင္ကိုေမာ့၍ အာ႐ုံ ေတာင္းရေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏အာ႐ုံထဲတြင္ အရွာဘီကဘက္(စ္)ကားစီသြား၏။ ဘတ္(စ္)ကားခအျဖစ္ေငြတစ္ ေထာင္ကိုစပယ္ယာသို႔ ေပးလို္က္၏။

စပယ္ယာ........ ေငြတစ္ေထာင္ ယူၿပီးလွ်င္ငါးရာတန္တစ္ရြက္ ႏွစ္ရာတန္တစ္ရြက္ တစ္ရာတန္တစ္ရြက္ျပန္အမ္း ေနသည္ ကိုလည္းေတြ ႔ရေလ၏။ ထို႔ေနာက္ အရွာဘီသည္ ၎ပိုက္ဆံမ်ား ေခါက္၍ ၎၏ေယာက္်ား ဓါတ္ပံုကို ေခါက္ကာ "ငါ့ဆီကိုေငြပို႔" "ငါ့ဆီကိုေငြပိုိ႔" ဟုေအာ္ဟစ္ေနသည္ကိုေတြ ႔ရေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္းထိုအတိုင္း ျပဳလုပ္ရန္ အရွာဘီအား ေျပာလုိက္ေလ၏။

အရွာဘီလည္းကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသည့္အတိုင္းပင္ စပယ္ယာျပန္အမ္းေသာပိုက္ဆံျဖင့္ ၎၏ ေယာက္်ားဓါတ္ပံုကို ႐ိုက္သည္ ဟုဆို၏။ ထိုသို႔႐ိုက္ၿပီး သံုးရက္ခန္႔အၾကာတြင္ ၎၏ေယာက္်ားေဘလာဒင္ထံမွ ၎ထံသို႔ေငြပို႔သည္ဟုဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ငါးသံုးလံုး စီးကရက္တစ္ဘူး၀ယ္၍ ကန္ေတာ့ေလ၏။ ထို႕ေနာက္အရွာဘီက ကြ်ႏ္ုပ္အား "ဆရာေရ...ေဘလာဒင္ေတာ့ ေငြပို႔ၿပီ ဟု လည္းအားရပါးရေျပာရွာ ေလေတာ့၏။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္မ်ား ျဖစ္ပြားၿပီး တစ္ပတ္ခန္႕ ၾကာေသာအခါ အရွာဘီေရာက္လာျပန္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က "ကဲ...ကုလားမ ဘာျဖစ္လာျပန္ၿပီလဲ" ဟုေမးရျပန္ေလ၏။ ထိုအခါ အရွာဘီက "ဆရာေရ...မေလးမွာ ေဘလာဒင္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က ျပဳတ္သြားၿပီ။ အခုအလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ သြားၿပီ။ အဲဒါ အလုပ္ရေအာင္ လုပ္ေပးပါဦး " ဟုေျပာျပန္ေလ၏။ ထိုအခါ၌ အရွာဘီ၏ အိမ္သားတစ္ဦး၏ ေျခေထာက္တြင္ အနာေလးေသးေသး တစ္လံုးေပါက္ေနသည္ကို အာ႐ံုတြင္ေတြ ႔ရေလ၏။ အရွာဘီသည္ စကၠဴကေလးကိုသံုးေထာင့္ ပံုျဖတ္ၿပီး တံေတြးစြတ္၍ ထိုအနာကေလးတြင္ ကပ္ေပးလိုက္သည္ကိုေတြ ႔ရေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က အရွာဘီအား "အရွာဘီေရ... နင့္ရဲ ႔အိမ္သူအိမ္သားတစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မွာ ေျခေထာက္မွာ အနာကေလး ေပါက္ေနလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့အနာကေလးကို စကၠဴအျဖဴကေလးသံုးေထာင့္ၫႇပ္ၿပီး တံေတြးစြတ္ၿပီး ကပ္ေပးလိုက္ေပေတာ့...။ ဟိုမွာနင့္ေယာက္်ား အလုပ္ရလိမ့္မယ္" ဟုေျပာလိုက္ရာ အရွာဘီက "ဘာဆိုင္လို႕လဲဆရာ..." ဟုေမးေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က "ဘာဆိုင္သလဲဆိုတာကိုေတာ့ ငါလည္းမသိဘူး အဲဒီလိုလုပ္လိုက္ နင္ေယာက္်ားအလုပ္ရမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္" ဟုေျပာလိုက္လွ်င္ အရွာဘီက "ေကာင္းပါၿပီ ဆရာ...အဲဒီ့အတိုင္းလုပ္လိုက္ပါမယ္" ဟုဆိုကာ ျပန္သြားေလ၏။ ကြ်ႏု္ပ္မွာသည့္အတိုင္းပင္ အရွာဘီက လုပ္ေလ၏။ သမီးငယ္ကေလးေျခေထာက္တြင္ အနာ ေပါက္ေနသည္ဟုဆို၏။ ကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသည့္ အတိုင္း အရွာဘီ ကလုပ္လိုက္ရာ ႏွစ္ရက္ခန္႔ အၾကာတြင္ မေလးတြင္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနေသာ ေဘလာဒင္သည္ အလုပ္ရသြားေၾကာင္း သိရေလေတာ့၏။

ထို႕ေၾကာင့္ နံျပားေထာပတ္သုတ္တစ္ပြဲႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဓါတ္ဗူးတစ္လံုး ကြ်ႏ္ုပ္အား လာေရာက္ကန္ေတာ့၍ ျပန္သြားေလေတာ့သတည္း...။

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

ႏိုင္ငံျခားမွေငြအျမန္ေပးပို႔ေစေသာယၾတာ

စပယ္ယာအမ္းေသာပိုက္ဆံျဖင့္ ဓါတ္ပံုကို႐ိုက္ေသာ ယၾတာဆန္းတစ္မ်ိဳး
(မူရင္းအဘမင္းသိခၤ)

တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ အသက္ေလးဆယ္အရြယ္ခန္႔ရွိ အရွာဘီဆိုေသာ မိန္းမတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က " ကဲ... အရွာဘီ ၊ လာတဲ့ ကိစၥ ေျပာစမ္းပါဦး "ဟု ေမးလိုက္ရာ ၎က...

ဒီလိုပါဆရာရယ္။ ကြ်န္မေယာက္က်ား ေဘလာဒင္က ႏြားေမြးခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကြ်န္မႏြားေတြ၀ယ္ေပးထားတယ္ ႏြားေတြလည္း၀ယ္ ၿပီးေရာ သူက မေမြးခ်င္ျပန္ဘူး မေလးရွားကိုသြားခ်င္တယ္ လို႔ေျပာျပန္တယ္။ အဲဒါကြ်န္မလဲသူမ်ားဆီကပိုက္ဆံေခ်းၿပီးမေလးရွားကိုပို႔လိုက္တယ္။ မေလးရွားလည္းေရာက္ေရာ သူရတဲ့ပိုက္ဆံ ေတြကို သူ႔ဘာသာသူသံုးၿဖံဳးေနတယ္။ ကြ်န္မဆီကိုေငြမပို႔ဘူး ကြ်န္မမွာေတာ့ ေႄကြးေတြနဲ႔ေန႔တိုင္း ရင္ဆိုင္ ေနရတယ္... အဲဒါေငြပို႔ေအာင္လုပ္ေပးစမ္းပါ" ဟုေျပာေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ေကာင္းကင္ကိုေမာ့၍ အာ႐ုံ ေတာင္းရေလေတာ့၏။ ကြ်ႏ္ုပ္၏အာ႐ုံထဲတြင္ အရွာဘီကဘက္(စ္)ကားစီသြား၏။ ဘတ္(စ္)ကားခအျဖစ္ေငြတစ္ ေထာင္ကိုစပယ္ယာသို႔ ေပးလို္က္၏။

စပယ္ယာ........ ေငြတစ္ေထာင္ ယူၿပီးလွ်င္ငါးရာတန္တစ္ရြက္ ႏွစ္ရာတန္တစ္ရြက္ တစ္ရာတန္တစ္ရြက္ျပန္အမ္း ေနသည္ ကိုလည္းေတြ ႔ရေလ၏။ ထို႔ေနာက္ အရွာဘီသည္ ၎ပိုက္ဆံမ်ား ေခါက္၍ ၎၏ေယာက္်ား ဓါတ္ပံုကို ေခါက္ကာ "ငါ့ဆီကိုေငြပို႔" "ငါ့ဆီကိုေငြပိုိ႔" ဟုေအာ္ဟစ္ေနသည္ကိုေတြ ႔ရေလ၏။ ကြ်ႏ္ုပ္လည္းထိုအတိုင္း ျပဳလုပ္ရန္ အရွာဘီအား ေျပာလုိက္ေလ၏။

အရွာဘီလည္းကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသည့္အတိုင္းပင္ စပယ္ယာျပန္အမ္းေသာပိုက္ဆံျဖင့္ ၎၏ ေယာက္်ားဓါတ္ပံုကို ႐ိုက္သည္ ဟုဆို၏။ ထိုသို႔႐ိုက္ၿပီး သံုးရက္ခန္႔အၾကာတြင္ ၎၏ေယာက္်ားေဘလာဒင္ထံမွ ၎ထံသို႔ေငြပို႔သည္ဟုဆို၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္အား ငါးသံုးလံုး စီးကရက္တစ္ဘူး၀ယ္၍ ကန္ေတာ့ေလ၏။ ထို႕ေနာက္အရွာဘီက ကြ်ႏ္ုပ္အား "ဆရာေရ...ေဘလာဒင္ေတာ့ ေငြပို႔ၿပီ ဟု လည္းအားရပါးရေျပာရွာ ေလေတာ့၏။

အထက္ပါအျဖစ္အပ်က္မ်ား ျဖစ္ပြားၿပီး တစ္ပတ္ခန္႕ ၾကာေသာအခါ အရွာဘီေရာက္လာျပန္၏။ ထို႕ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က "ကဲ...ကုလားမ ဘာျဖစ္လာျပန္ၿပီလဲ" ဟုေမးရျပန္ေလ၏။ ထိုအခါ အရွာဘီက "ဆရာေရ...မေလးမွာ ေဘလာဒင္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အလုပ္က ျပဳတ္သြားၿပီ။ အခုအလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ သြားၿပီ။ အဲဒါ အလုပ္ရေအာင္ လုပ္ေပးပါဦး " ဟုေျပာျပန္ေလ၏။ ထိုအခါ၌ အရွာဘီ၏ အိမ္သားတစ္ဦး၏ ေျခေထာက္တြင္ အနာေလးေသးေသး တစ္လံုးေပါက္ေနသည္ကို အာ႐ံုတြင္ေတြ ႔ရေလ၏။ အရွာဘီသည္ စကၠဴကေလးကိုသံုးေထာင့္ ပံုျဖတ္ၿပီး တံေတြးစြတ္၍ ထိုအနာကေလးတြင္ ကပ္ေပးလိုက္သည္ကိုေတြ ႔ရေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က အရွာဘီအား "အရွာဘီေရ... နင့္ရဲ ႔အိမ္သူအိမ္သားတစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မွာ ေျခေထာက္မွာ အနာကေလး ေပါက္ေနလိမ့္မယ္။ အဲဒီ့အနာကေလးကို စကၠဴအျဖဴကေလးသံုးေထာင့္ၫႇပ္ၿပီး တံေတြးစြတ္ၿပီး ကပ္ေပးလိုက္ေပေတာ့...။ ဟိုမွာနင့္ေယာက္်ား အလုပ္ရလိမ့္မယ္" ဟုေျပာလိုက္ရာ အရွာဘီက "ဘာဆိုင္လို႕လဲဆရာ..." ဟုေမးေလ၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က "ဘာဆိုင္သလဲဆိုတာကိုေတာ့ ငါလည္းမသိဘူး အဲဒီလိုလုပ္လိုက္ နင္ေယာက္်ားအလုပ္ရမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္" ဟုေျပာလိုက္လွ်င္ အရွာဘီက "ေကာင္းပါၿပီ ဆရာ...အဲဒီ့အတိုင္းလုပ္လိုက္ပါမယ္" ဟုဆိုကာ ျပန္သြားေလ၏။ ကြ်ႏု္ပ္မွာသည့္အတိုင္းပင္ အရွာဘီက လုပ္ေလ၏။ သမီးငယ္ကေလးေျခေထာက္တြင္ အနာ ေပါက္ေနသည္ဟုဆို၏။ ကြ်ႏ္ုပ္ေျပာသည့္ အတိုင္း အရွာဘီ ကလုပ္လိုက္ရာ ႏွစ္ရက္ခန္႔ အၾကာတြင္ မေလးတြင္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနေသာ ေဘလာဒင္သည္ အလုပ္ရသြားေၾကာင္း သိရေလေတာ့၏။

ထို႕ေၾကာင့္ နံျပားေထာပတ္သုတ္တစ္ပြဲႏွင့္ လက္ဖက္ရည္ဓါတ္ဗူးတစ္လံုး ကြ်ႏ္ုပ္အား လာေရာက္ကန္ေတာ့၍ ျပန္သြားေလေတာ့သတည္း...။

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...

သင္-အေရးတႀကီးေငြလိုအပ္လာခဲ့ရင္

မူရင္း-အဘမင္းသိခၤ
တစ္ေန႔တြင္ ကြ်ႏ္ုပ္၏ မိတ္ေဆြ ကိုတင္ျမင့္ဆိုသူ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ " ဆရာေရ ...၊ လုပ္ပါဦး။ သစ္ေတြက ဆိပ္ကမ္းကို ေရာက္ေနၿပီ။ သေဘၤာတင္ဖို႔ စရိပ္စကလိုေနတယ္။ လိုေနတာက သိန္း(၇၀)ေလာက္ လိုေနတယ္။ အဲဒါ မနက္ျဖန္ ဆယ့္ႏွစ္နာရီထိုးလို႔မွ ကြ်န္ေတာ္ဘက္က မေပးႏိုင္ရင္ အရွက္ကြဲပါၿပီ။ အရွက္ကြဲတာထက္ ကြ်န္ေတာ္ ဒီတစ္သက္ ကုန္သည္လုပ္စားလို႔ မရေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူမွလည္း ကြ်န္ေတာ့္ကို ယံုမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဆရာ့ပညာနဲ႔ ကယ္ပါဦး" ဟု ဆိုကာအပူကပ္ေလေတာ့၏။

ကြ်ႏ္ုပ္သည္ ေကာင္းကင္ဆီကို မ်က္ႏွာကို ေမာ့ထားၿပီးလွ်င္ မ်က္စိကို မွိတ္ထားလိုက္ေလ၏။ ထိုသို႔ မွိတ္ထား လိုက္စဥ္၌ လင္ဗန္းအေသးစား အရြယ္ခန္႔ရွိ ဘိန္းမုန္႔တစ္ခ်ပ္ကို အာ႐ံုတြင္ ေတြ႕ျမင္ရေလ၏။ ဘိန္းမုန္႔ႀကီးမွာ နီညိဳေရာင္ႀကီး ျဖစ္၏။ ဘိန္းေစ့မ်ားလည္း အျပည့္ပါ၏။ ထိုဘိန္႔မုန္႔ႀကီးကို ကြ်ႏ္ုပ္၏ မိတ္ေဆြ ကိုတင္ျမင့္ဆိုသူ သည္ ေျမႀကီးေပၚတြင္ ခ်ခင္းၿပီးလွ်င္ ပုလင္းတစ္လံုးမွ ေရျဖင့္ ေလာင္းခ်ေနသည္ကို ေတြ႕ရေလ၏။ ထိုပုလင္း တြင္လည္း ရွာလကာရည္ဟု ေရးထားသည္ကို ထင္ရွားစြာေတြ႕ရေလ၏။ ထိုသို႔ အာ႐ံု၌ ေတြ႕ျမင္ရေလ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က....

ဒီမွာ ကိုတင္ျမင့္ ဘိန္းမုန္႔ႀကီးႀကီး တစ္ခ်ပ္၀ယ္ဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ေျမႀကီးမွာခ်ၿပီး ရွာလကာရည္နဲ႔ ေလာင္းေပေတာ့။ ခင္ဗ်ား လိုခ်င္ေနတဲ့ ေငြေတြရလိမ့္မယ္" ဟု ေျပာလိုက္မိေလ၏။ ထိုအခါ ကိုတင္ျမင့္က " မလုပ္ပါနဲ႔ ဆရာရယ္။ စားတဲ့ေသာက္တဲ့ ဘိန္းမုန္႔ႀကီးကို ေျမႀကီးေပၚခ်ၿပီး ရွာလကာရည္ ေလာင္းရမယ္လို႔။ ရယ္စရာႀကီးဗ်ာ။ တစ္ျခား လူေတြျမင္ရင္လည္း က်ဳပ္ကို ဒီအတိုင္းထားမွာ မဟုတ္ဘူး။ ၀ိုင္းၿပီး ႐ိုက္ၾကလိမ့္မယ္" ဟု ေျပာရေလေတာ့၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္က "ယၾတာကေတာ့ အာ႐ံုထဲမွာ အဲဒါပဲေတြ႕တယ္ဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား လုပ္ခ်င္ရင္လည္းလုပ္။ မလုပ္ ခ်င္ရင္လည္း ေနဗ်ာ"ဟု ေျပာလိုက္ရာ ကိုတင္ျမင့္လည္း ဂြတၱလစ္ျမလမ္းရွိ ဘိန္းမုန္႔ဆိုင္တြင္ေရာင္းေသာ ဘိန္း မုန္႔ႀကီးတစ္ခ်ပ္ႏွင့္ ရွာလကာရည္ တစ္ပုလင္းတစ္ပုလင္းကို၀ယ္၍ ကားျဖင့္ထြက္သြားၿပီး လူရွင္းေသာလမ္းေဘး တစ္ေနရာတြင္ ခ်ကာ ရွာလကာရည္ျဖင့္ ေလာင္းေလေတာ့၏။ ထိုသို႔ ေလာင္းၿပီး ကြ်ႏ္ုပ္ထံ ေရာက္လာျပန္၏။ ထိုသို႔ ေရာက္လာၿပီး......

ကြ်န္ေတာ္ ေလာင္းခဲ့ၿပီဆရာ။ တစ္ခုေတာ့ ေျပာရဦးမယ္ေနာ္။ ဒီအလုပ္က ကြ်န္ေတာ္ေရာ ကြ်န္ေတာ့္မိန္းမေရာ စပ္တူလုပ္တာဆိုေတာ့ မိန္းမေရာ ေလာင္းဖို႔ လိုေသးလားဟု ေမးေလေတာ့၏။ ထိုအခါ ကြ်ႏ္ုပ္က မလိုပါဘူးဗ်ာ။ အာ႐ံုထဲမွာ ခင္ဗ်ားကိုပဲ ျမင္တာဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားမိန္းမ ေလာင္းဖို႔မလိုပါဘူးဟု ေျပာမိေလ၏။ ထိုအခါ ၎က ဘယ္ကေနဘယ္လို အဲဒီေငြရမွာလည္း ဆရာရယ္ ေဟာစမ္းပါဦးဟု ဆိုေလ၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း တဲေရာ့ကိုခ်ိဳးလိုက္ရာ ဘုရင္မကဒ္ျပားကို ရသျဖင့္ "ျမန္မာျပည္မွာ ဘုရင္မလို႔ လူသိ မ်ားတာက ရွင္ေစာပုပဲဗ်။ ရွင္ေစာပုလမ္းကလည္း စမ္းေခ်ာင္းမွာရွိတယ္။ စမ္းေခ်ာင္းရွင္ေစာပုလမ္းက ရလိမ့္မယ္ ထင္တယ္ဟု ေျပာလိုက္မိေလ၏။ ညပိုင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၌ ၎ကိုတင္ျမင့္ ကြ်ႏ္ုပ္ထံသို႔ ေရာက္လာၿပီးလွ်င္ ကြ်ႏ္ုပ္အတြက္ ၀ယ္လာေသာ ပန္းေသးေခါက္ဆြဲတစ္ထုပ္အား လွမ္းေပးရင္း

ဘိန္းမုန္႔နဲ႔လုပ္တဲ့ ယၾတာကေတာ့ စြမ္းၿပီဗ်ိဳ႕။ညေနကပဲ သိန္း(၇၀) ရခဲ့ၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ကို သိန္း(၇၀)ထုပ္ၿပီး ေခ်းတဲ့ လူကေတာ့ စမ္းေခ်ာင္း ရွင္ေစာပုလမ္းက မျမင့္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ ပိုက္ဆံကသူ႕ပိုက္ဆံေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သူ႕အေမ ေဒၚပုရဲ့ ပိုက္ဆံပဲ။ ရွင္ေစာပုပိုက္ဆံေပါ့ဗ်ာဟု ေျပာေလေတာ့၏။

အျပည့္အစံုဆက္လက္ဖတ္ရန္...